the freeverse poet

Going back to the place where everything started…

2012-01-05T14:58:00.000+08:00

Due to the fact that we still don’t have regular classes, I went to my alma mater back in high school, OLOPSC. It’s been more than 7 years since the last time I went there. The nostalgic feeling came to me and I remember my high school days. I am just an average kid back then, often mocked and bullied by my classmates and schoolmates, physically, mentally and emotionally. Scars of my past sink in to me when I set foot on my school again. First, I talked to our former 4^th year guidance counselor, Mrs. Soriano, she is now the guidance counselor in elementary. We talked for a while, she asked me how I am, if I am already graduate in college, and how I am today. I told her I didn’t yet graduate because I stopped for more than a year due to a surgery and some other things. Then we talked about my life, I said that as of now I am a writer and I showed her my binder with my poems. She said that I should have instead pursued journalism. But I should finish first my course. Then I told her that I’ve written a love story, not the typical one, but a love story about girls loving each other. I explained to her that my purpose on writing that was to make other people understand that what they considered a bad relationship is not what it is, that we also deserve some respect and love for who and what we are. I told her about my relationships both in friendship and love and about the situation I am in right now. She said I should reconsider things and think about it twice so that I will not regret it later on.

After talking to her I went to the high school department to see if my adviser back in 4^th year is available. Fortunately she is and my former teacher in Filipino, Mrs. Arquero called Mrs. Abelo out to talk to me. And she went out and asked me first if from which batch I am from, I answered BATCH 2004-2005 and she remembered me. She asked me how I was and if I already graduated, I said not yet, she asked why, I said I stopped for a while due to the surgery I went through back in 2009. She told me that I should finish my studies and do my best. She asked me if I am still in bad terms with my classmates who often bullied me during 4^th year, I said I am not talking to them at the moment and she just smiled. Then she asked me if I am still a crybaby, I said not that much anymore because I went through a lot of things and somehow I grew stronger. She told me that I should not be oversensitive anymore because of the things that I might face, that I should be more stronger. She believes that I can be successful if I give my best. Then lastly, she asked me if there is an Alumni Homecoming I should come so that I can see my other classmates. After that I bid farewell because she was kind of busy and she said thank you for coming again to her. As I went out of my alma mater, I finally find the inner peace that I have been searching for a long time.

My adviser’s words went through my heart and soul, and until this moment she still guides me and wants me to grow more and be much stronger. Back then she always scold me, honestly, she is a strong but silent type of person. But I think she is one of my best mentors not only during my high school days but throughout my life. She is strict and quite stern, her methods is quite an intimidating one but it is effective. Maybe students might find her too strict but she only does that for her students’ sake. And I believe, that she is one of the reasons why I am able to stand up over and over again whenever things are falling apart. She gave me the answer I’ve been searching for a long time. Her words would be forever embedded into my heart. And she is my BEST TEACHER.

She uttered this words to me, and all through the time I am under her.

“FIGHT BACK IF YOU MUST, NEVER LET ANYONE STEP ON YOU, STAND UP EVERY TIME YOU FALL AND BE MORE STRONGER.”

and so what if I am a WALLFLOWER?!

2011-12-03T12:56:00.004+08:00

Hindi ako natutuwa, naiirita ako. it seems like i have to be so careful with my actions all the time, yes, i am always careful pero ung tipong parang kinokontrol ako, BULLSHIT lang. Ayaw nga ng drama at kung ano-ano pa pero ung feeling na pinaparamdam naman sa akin ang nagttrigger na maging ganun ako. Ayoko ng tnetesting ako for something trivial like that. If you wanna know me better, then try to understand that I am not the type na tipong I should do on your bidding. Di naman ako robot para kontrolin diba. I have feelings, nasasaktan, nalulungkot, umiiyak at nagagalit. NO ONE can tell me what I should feel. yes, kailangan magkontrol, I know that fact. But then emotions aren't always controlled. If you cannot cope up with my deepness, you can go and leave. I am not soliciting anyone's respect or approval. If you like me, its okay, but if not, it's up to you. Don't try so hard to FIT IN any situation, place, group of people cause each of us was BORN to STAND OUT. BEAR THAT IN MIND. i am not the type who runs after people if they choose to leave me. I see, I feel, I observe, I don't speak but I understand. I have a purpose in life, why I am existing in this world. Everyone has a purpose anyway. And so what if I am a wallflower? I choose my fights, I don't go head on and risk everything just for the sake of an argument. PLAYING SAFE? maybe if that's what you think. Pero alam ko kung ano magiging consequences kapag padalos-dalos ako. i think before I act. I don't overrun people's feelings.

And I don't try to understand everything i see and feel. There are things that I have to accept as they are. And if you cannot accept me, go ahead. Hinding hindi kita pipiliting unawain ako. Why would I even do that? You have a CHOICE. to STAY OR TO GO. It's absolutely up to you. Yun lang yun. Ayoko nang makipagtalo pa or mag explain ng pagkahaba-haba tapos di naman ako papakinggan. I won't waste my energy to those things.

my heart is confused...

2011-11-07T13:50:00.002+08:00

I just feel that I am really hurting someone right now, cause I cannot return her affection the way she wanted me to, it's not that I don't want to, but the circumstances surrounding us won't allow me, due to the fact that she is committed. That one fact changes everything. It's not simple as it is. And the fact that she barely knows me makes the situation complicated. She keeps on saying that I don't want her or I don't want her to love me. But she don't know that I really wanted that but my hands are both tied on my back. Yes, I am single, but she is not. That makes things worst. I am not the type who takes some one's else girlfriend just because i know that the girl loves me. And I cannot really guarantee that she can be happy with me. I got my hands full with everything. But I keep on telling her that I did love her, but it is not mutual. The feelings aren't equal, and I would be unfair to her.

Given the fact that I am a very sweet person, and some girls are being link to me, that would make her really jealous. Especially those girls are always with me because they are my friends at school. My personality is also my biggest downfall. I am caring and sweet, and I know I am hurting her because of that fact. And for now, I don't know what I will really do about this. I don't know how I will explain to her. And I don't know how will she react to the things I have to say. As much as I can, I don't want to hurt her. :|

So i say... thank you

2011-10-04T15:31:00.002+08:00

unang-una sa lahat. ako po ay maayos na. :) thank you sa mga TAONG ito...

Pusa: alam mo naman madrama senpai mo diba. pero you know only in things about LOVE at FRIENDS lang. coz those things are sooooo important to me. :) pero... thank you for being my little sister and a good friend. na ang nag-aadvice pa sa akin ay kouhai ko. :)) i am proud to be your senpai. na kahit paano nagpayback ung efforts ko na iguide kayo at maging kaibigan niyo in a short notice. :) you know what my life looks like, how it is really complicated overshadowed by my past and the things that makes me so vulnerable. I know where i stand but sometimes i tend to go the other way around. malay mo maging STRAIGHT ako in the future. LOLS. kidding. i cannot say that for now. malabo pa talaga yan aking pusa. XDD for now this who i am, and i know you really understand me. :) and sabi ko nga, please, maintain your innocence cause that is your greatest strength. pero be careful, i mean, accident prone person ka pa naman. I will be here always for you. i want to see you succeed in the path you take. :) just take things slowly and always keep that smile in your face. :) be strong and always keep your faith in HIM.

Anj: Sorry kung lately nagiging malihim ako sa'yo. I know kasi you are going thru something din. but then, masaya ako for being your senior. kahit na minsan lagi mo sinasabi ANO DAW? xDD be brave and strong, i know you are. be a proud mom to FAITH. alam kong mahal na mahal mo ang anak mo. and keep your heart on guard. do not make the same mistake again for the sake of your daughter. Andito ako lagi para sayo. I'm always around for you and the rest. my request ako, pwede bang patawanin mo ulit ako katulad nung MCDO MOMENTS natin nila gessa at rachel na para wala nang bukas kasi nkakamiss eh. :))

Miguel: ung mahilig mag doodle. ang OLOPSCIAN na katulad ko. alam kong tahimik ka, but you are very observant to your surroundings. alam ko minsan overboard na ako sa mga kwento ko pero i know you understand my frustrations. tandaan mga sinasabi ko para di sayo mainis ang iba.

Ate Monalisa: thank you for being there for kahit kailan mo lang po ako nakilala. salamat sa mga advices mo sa akin. thank you sa paniniwalang mabuti akong tao and i deserve something better. coz you have said i am a wonderful person. sana po makilala pa kita ng lubusan.

Sachiko: thank you for saying those things. sa msgs at sa mga stats ko. i know na naiintindihan mo po ako kahit you only know me for a while.

Clariz: sorry boss kung nag-eemo ang aking mga stats at gm's. i know you know what is going on with me kahit na hindi po ako nagkkwento. i was not able to thank you for your advices nung nagkita tayo sa school ko. THANK YOU boss. thanks for believing in me. :)

---- remember that i am always the same person that you know guys. i will not change. but i will be strong. I WILL. this life throws a lot to us. to me. but i will not stand down. in other things strong ako, pero kapag LOVE AT KAIBIGAN na usapan. tuping-tupi ako dyan. but i have to pick up the pieces again and stand up again. THANK YOU GUYS. :)

I WILL TAKE THINGS SLOWLY FROM NOW ON. IT'S HARD TO FALL ON THE GROUND AGAIN THEN I CANNOT STAND UP AGAIN.

:) we are what we should be..

2011-09-16T18:09:00.007+08:00

At masaya kami kasi nagbonding kami nila Ranea, Anj at Miguel. Nakakatuwang isipin na may mga naniniwala pa din sa akin kahit na hindi naging maganda ang mga nangyari lately. They still believe in me, and they will always do kasi they know me better. It's not supposed to be this way eh. kaso may mga tao talagang sadyang makikitid utak. As for my bebes, masaya ako kasi nakasama ko ulit sila. hindi lang talaga madali na ganito kami na hindi na sila sanay na hindi ako laging nakikita. Kasi hindi na ko pumupunta sa room nila dahil sa mga kaklase nilang walang alam kundi awayin ako. Hindi lang talaga nakakatuwa na ganun sila, given na senpai nila ako. They know na wala naman akong ginawang masama sa kanila. Isang beses lang ako nagkamali tapos ganyan na. Mga kabataan ngayon, tumatandang paatras. Para nadin silang bumangga sa pader. Sa totoo lang hindi naman kasi dapat ganun. Basta para sa akin, ang mahalaga ung mga taong yan na kasama ko at ung iba pang naniniwala sa akin. I only give them my full care and understanding as long as nasa PSBA ako. :) At hindi ko pababayaan ang mga batang yan kasi mahal ko mga yan. Bebes ko sila kahit ano pang mangyari. :)

It is not something na pwede ko nalang pabayaan ng dahil lang sa mga walang kwentang issues na pakana ng mga alam na. Hindi kasi ako basta-basta mapapabagsak ng kung sino na lang eh. And i want to be much stronger for their sake. As long as they need me. Hindi lang sila mga kouhai ko, kundi mga kaibigan na malapit sa aking puso. Alam kong mga totoong tao sila. Si Ranea, isang simpleng bata na matalino, mabait at makulit. Si Angelica na isa nang ina, matured, makulit, observant at palabiro. Si Miguel, tahimik, observant at kung minsan walang pakielam sa mga nasa paligid niya . Pero mahal na mahal ko mga yan. Kaya hangga't nasa school ako, aalalayan ko sila at tutulungan.

(tama bang mag-order ng isang bucket sa KFC tapos sumuko din naman sila. LOL hahaha. pero nag-enjoy ako kasi bumanat na naman si anj eh, tapos pinagtripan niya si miguel. Nagtandem pa sila ni Ranea. :PP Tapos nung nagpunta kami ng fully booked after kumain, hala si Miguel, gusto nung nakabox na complete set ng DEATH NOTE. tapos bumili ng necklaces si Ranea & Anj. Btw, ako sumagot ng kinain namin. Pati na din ng iba pang bagay. :)) )

I LOVE YOU GUYS.

and then it happens... :|

2011-09-09T16:10:00.003+08:00

I know. it's a little crazy as of this moment. I don't know what to say or do. How am i suppose to react to these feelings. How am i going to cope with all of this, knowing the fact that i cannot do anything. I'm just confused, this heart of mine that i wanted to give a chance. But i am afraid to love again. And things are in the way. I want to try again but taking chances is like standing in the edge of the cliff and you are inches away from falling down into nothingness. Knowing the fact that she loves me, it hurts me, cause i can't do anything. I can't really tell her that it's hurting me cause she might stay away and i don't want her to do that. I cared a lot for her, but I didn't show it, cause i'm scared, scared of being chased away by my fears. And every time i feel that she's hurting, it hurts me more, but i didn't show it at all. I am comfortable talking to her but when she get upset with me, my world falls apart. She don't know anything about what i really feel inside. And what she is to me. And i think she won't believe me when i say that i did love her before, but i stopped myself cause i was not so sure and things are too complicated. I am blinded by my own pains, and because of that, i didn't feel her heart. She is easy to love, but i don't know how i am supposed to say to her. And she just knew, i don't want her to get hurt because of me. :|

and the "cat" came.

2011-08-17T16:12:00.004+08:00

May nakilala akong isang freshman. Kasama kasi siya sa section na BM1-A6 sa skul namin. Ang name niya ay Ranea. Siya nga ung unang nag approach sa akin nung orientation period namin sa kanila. Nakakatuwa nga siya eh, kasi ang kulit-kulit at kilos bata. though alam ko namang hindi naman talaga siya ung tipong hindi marunong lumugar. Matalino nga din siya, pero inosente nga lang din siya. Sabi nga niya "innocence is bliss" daw. May mga bagay na hindi mo na din minsan gugustuhing malaman kasi mawawala nga pagiging inosente mo. Akala nga nung iba sa kanya maarte siya, pero sa pananalita lang naman. Ang bait-bait nga nito eh, sabi nga niya sa akin na kaya naabuso siya dati kasi dahil sa kabaitang yun. Iniisip ko nga na mas mabuti na din na maging mabait kaysa maging bitter sa ibang tao.

Sa sobrang tuwa ko nga sa kanya, naisipan ko siyang bilhan ng kerochan sa comic alley. Kasi tingin ko na sa kanya bunsong kapatid eh. Kasi tulad nga ng sinabi ko, kilos bata siya kaya tingin ko nga sa kanya bata. tapong ngiting pusa pa yan kaya tinatawag ko siya pusa. Ung pagiging inosente niya ung tipong madami siyang tanong pero kapag alam niyang hindi na dapat niya malaman hindi na siya nagtatanong. Siguro kung hindi ka sanay sa kanya, maiinis ka kasi makulit siya at matanong. Pero yun naman kasi talaga siya eh. And then, inaalam ko mga favorites niya kasi syempre kung maisipan ko man, bibigyan ko siya nun. Sa akin naman walang meaning yun, hindi ko lang alam sa ibang tao. Pero masasabi ko lang, isa siya sa mga importanteng tao sa akin, dahil kapatid na talaga tingin ko sa kanya. :)

and then something magical happens.. :)

2011-06-19T16:13:00.004+08:00

I was still thinking on what will happen on the first day of classes. Eventually I am not really surprise to see that we still have no professors because it is the first week. The first thing that comes into my mind is the freshmen. The new seeds, the new batch of students in our school. I was still hesitating on whether I should help on the orientation or not. But I end up helping and orienting them. I am used to orienting freshmen because I've been doing that for 4 years. Just looking at their faces reminds me of my freshman year. They have this look in their eyes that they are eager to know a lot of things about our school, and what will they get from studying in our school.

It was funny knowing that they have this fresh faces like most of their seniors did before. I was thinking that we are here to guide them and help them the best we can. I was simply amaze due to the fact that they have tons of questions. But I was able to answer it all in a trembling voice.. LOL kidding aside. I am happy knowing that we got this new set of freshmen ready to take on the challenge that college life will throw to them. :)

nakakaimbyerna!

2011-06-03T12:48:00.002+08:00

Alam mo yung tipong nag oobserve lang ako, palinga-linga, patingin-tingin. Di ko maintindihan bakit may mga taong masyadong assuming. Yung tipong akala nila porket sweet ung isang tao sa kanila, ay may ibig sabihin na. Sa totoo lang nakakairita na talaga. gusto ko na nga sabihin may ideya ba sila sa sinasabi nilang PAGHIHINTAY? Bullshit. Akala nila ang dali-dali lang nun. Madali sabihin, mahirap panindigan. Kapag naghihintay ka, hindi mo pwedeng ipressure ung tao, hindi ka pwedeng umasa, okay, normal lang na umasa, pero ung tipong hahawakan mo ung leeg niya, pwede ba, hindi naman kayo eh. Naiimbyerna ako kasi napapansin ko na yan kadalasan at ganyan nangyayari sa isang kaibigan ko. Ayoko sanang magsalita pero nakakairita na talaga.

Gusto ko na tuloy paulanan ng sipa ung mga yun. ka-BV lang. KAHIBANGAN. tsktsk. Ano bang alam niyo sa pagmamahal. Pagmamahal na nga bang matatawag yang isang buwan niyo palang nakikilala yung tao. di pagmamahal yun. Di naman ganun ang pagmamahal eh. Hindi minamadali o mabilis. Araw-araw na ganun ung nababasa ko, sa gm's, sa fb. Jusme lang talaga. Ngayon lang ako ulit nagsalita sa bagay na yan. don't give that bullshit na pagmamahal na yang nararamdaman niyo kasi hindi eh. INFATUATION. geezz..

Facts.. about me..

2011-05-28T09:31:00.004+08:00

NAME: Istanislas Nicolae B. Bangalon

AGE: 22

BIRTH DATE: January 11, 1989

PRESENT ADDRESS:Marikina City

WHAT WAS YOUR:

1. last beverage = iced tea

2. last phone call = tiffany

3. last text message = bes jersey

4. last song you listened to = someday (theme from a crazy little thing called love movie)

5. last time you cried = Earlier on.. due to the movie

HAVE YOU EVER:

6. dated someone twice = no

7. been cheated on = yup

8. kissed someone & regretted it = nope

9. lost someone special = yep :/

10. been depressed = a lot of times before

11. been drunk and threw up = yes

LIST THREE FAVORITE COLORS:

12. blue

13. green

14. white

LAST YEAR (2010), HAVE YOU:

15. Made a new friend = yes

16. Fallen out of love = no

17. Laughed until you cried = yes

18. Met someone who changed you = yes

19. Found out who your true friends were = yes

20. Found out someone was talking about you = no

21. Kissed anyone on your FB friend's list = no

GENERAL:

22. How many people on your FB friends list do you know in real life = half of it..

24. Do you have any pets = yes

25. Do you want to change your name = no

26. What did you do for your last birthday = just the usual..

27. What time did you wake up today = 5 am

28. What were you doing at midnight last night = i was thinking

29. Name something you CANNOT wait for = the day i'll see her again

30. Last time you saw your Mother = earlier

31. What is one thing you wish you could change about your life? = my vulnerabilities

32. What are you listening to right now = someday

33. Have you ever talked to a person named Tom? = no

34. What's getting on your nerves right now = none

35. Most visited webpage = facebook & youtube

37. Nickname = nix, nic, kichiieee

38. Relationship Status = SINGLE

39. Zodiac sign = Capricorn

40. He or She = She

41. Elementary = OLOPSC

42. High School = OLOPSC

43. College = PSBA QC

44. Hair color = black

45. Long or short = short

46. Height = 5'1 or 5'2

47. Do you have a crush on someone? = yup

48. What do you like about yourself? = my eyes

49. Piercings = ears

50. Tattoos = none

51. Righty or lefty = lefty

FIRSTS :

52. First surgery = nose

53. First piercing = ears

54. First best friend = i cannot remember their names..

55. First sport you joined = volleyball

56. First vacation = valencia, negros oriental

58. First pair of trainers = adidas

RIGHT NOW:

59. Eating = yes. nagaraya adobo flavor

60. Drinking = yes. iced tea

61. I'm about to = write something

62. Listening to = miss independent

63. Waiting for = something..

YOUR FUTURE :

64. Want kids? = i dunno

65. Get Married? = sure.

66. Career? = i have to..

WHICH IS BETTER :

67. Lips or eyes = eyes

68. Hugs or kisses= both

69. Shorter or taller = both

70. Older or Younger = younger

71. Romantic or spontaneous = both

72. Nice stomach or nice arms = stomach

73. Sensitive or loud = sensitive

74. Hook-up or relationship = relationship

75. Trouble maker or hesitant = none

HAVE YOU EVER :

76. Kissed a stranger = no

77. Drank hard liquor = yup

78. Lost glasses/contacts = yes

79. Sex on first date = no

80. Broke someone's heart = yes

81. Had your own heart broken = yup

82. Been arrested = no

83. Turned someone down = yes

84. Cried when someone died = yes

85. Fallen for a friend = yes

DO YOU BELIEVE IN:

86. Yourself = sometimes

87. Miracles = yes

88. Love at first sight = depends

89. Heaven = yes

90. Santa Claus = no

91. Kiss on the first date = yes

92. Angels = yes

I am.. (this is for you)

2011-05-11T14:53:00.006+08:00

I don't know where to start, I am still shaking. You know I do trust you, that i believe that you are not like the others who just left me behind. But, there are times that I feel scared and you know why? I am scared to lose somebody like you. I know you won't leave, I know that fact. But there is uncertainty in my heart. Maybe I am too scared to tell you that you're the only person who truly understands how deep i am and how deeper i can be. As one of my close friends told me, i should trust you totally and put faith on you that you won't be like those before you. I know in my heart that you are not like them. i was not so sure at first, cause I have to see if you are for real or not. And you are for real. I still have my fears, i still have my doubts, but I am just asking from you to give me some time to be totally open to you in some sort of things that I keep within myself.

I know that I still been keeping things and not telling you, it's just, i'm waiting for the right time to tell you those things. I don't want to surprise you with the things that you do not know about me. And, i will admit at this moment, I am too attached to you already. I can't see my life without you, what i am saying is, the one person who i trust the most not with me, I can't imagine that. It's not easy admitting to you that I need you. Even if I don't have these feelings for you, I'll still say that I need you. It's hard to distinguish friendship from love, but i wanna be sure with what i truly feel for you. For now, I wanna keep it this way, and I am happy this way. I know I get jealous at times, but i assure you that i won't be out of control. And i wanna say that I am contented with what I have. I am happy that you're here with me..:)

"I don't want to walk this life alone without you, it is crazy, but it is true, and maybe, destiny puts us together to fill each other's emptiness"

this are the moments that I thank God I'm alive.. :) and that i finally met somebody like you..

THANK YOU FOR COMING..

bente-dos.. memories..

2011-05-10T13:50:00.004+08:00

May naalala ako sa numero na yan. SIYA. ah basta alam na naman niya kung sino siya eh. hmmm. alam din naman ng iba kung sino yan. i just remember dahil Mayo ngayon, malapit nang mag-22. Kaya yun. Naisip ko lang din kasi siya. I don't know why. Sa kabila nang mga nangyari sa amin noon, sa kabila nang mga sakit at kirot na nadama ko. Hindi ko maiwasang hindi alalahanin ung nakaraan. Nakakatuwa lang kasi away kami ng away dati. Parang mga bata na di mo maintindihan. Akala ko nga hindi na kami magiging okey pagkatapos ng break-up namin. Para ngang kami pa din pagkatapos nun kasi nag-aaway pa din kami, nagsisihan kung sino nagkamali, sino ang dapat sisihin. Sa tingin ko nangyari lahat ng yun kasi may much better para sa aming dalawa. Well sa ngayon wala akong lovelife. Hindi ko naman kailangan yun sa ngayon.

I was happy knowing na nakilala ko siya. Maaring ngayon wala na talagang chance na maging kami ulit, pero mas ok na yun sa palagay ko. Naalala ko pa nga nung pinakanta niya ako ng first love by utada hikaru sa fone, tapos nirerecord pala niya boses ko. I simply smile because of that. It's all memories na pero masarap sa pakiramdam.

Life Experiences..

2011-05-10T09:52:00.004+08:00

As we go on in this life we have, we experience things that we never expect to happened to us. Good things, bad things, each of it teach us a lesson, each of it gives us something in return. We fight, we lose, we laugh, we cry, someone dear to us dies, it hurts us deeply. I believe that each of us have his/her own time to live here on earth with the life that God lend to us. It's up to us how we make the most out of it. We enjoy our life to the fullest, but sometimes, there are some things that happened to us and we don't want it. But, our life isn't perfect, we are not perfect. If only we can stop time and stop those dear to us to die, we may do so. But we don't have that kind of power, our life is limited, we may never know who will die tomorrow or the next day. We need to cope with the heartache of losing somebody, it leaves a mark into our minds that we can't sleep through it. But, we have to know when to hold into it, and when let it go. Memories live on, but if we keep on living in it, we will not be able to heal.

But we don't need to take it so fast. It takes time to heal the wound, the pain, the heartache. But it's not something that should take FOREVER. There are still people around us who needs us and cares for us. If we live on regret and guilt, we may just neglect those people who've been caring for us and loving us despite the things we've been going through. It's a slow process to heal, but eventually we should not forget those people who are ready to help us when we know we cannot bear it alone. Guilt is like a poison that slowly consumes us, slithering through our veins and it makes us feel so bad. But, as I've said, no one wants to see those dear to them die. NO ONE. We don't have control over the time and death of a person, yes, we can prevent it. But sometimes, all of the our options are out.

It's your will to be better, to be okay, to be able to stand again after being broken. You just have to believe that you can get through whatever you feel right now. It's your choice. Sadness is healthy when in the right amount, but if too much, it could lead to depression. We all know that in this life, we gain something, we lose something. People come and go. and literally, GO. We cannot make someone stay with us forever. But we can make the most out our time with them. Everything happens for a reason. But it's up to us if we want to be better or not. It's your choice to keep yourself within the guilt, or free yourself from it.

A frienship that will last..

2011-05-10T09:51:00.000+08:00

And yes, I know, I got my flaws,

I tend to forget about you at times,

But it doesn’t mean really did,

You know how much you mean to me,

How I cherish our friendship that much…

I may not be the best of best friends for you,

But I wanna tell you, I am one of a kind,

One of a kind of best friend you’ll ever have,

I know I can be so crazy and jumpy,

But you know me too well my friend.

I may have my own set of imperfections,

I may not be the best,

But I am real, a real friend to you,

I may not be too showy,

But I know you feel it in your heart.

I know we got our little conflicts,

Our petty fights and arguments,

And I wanna say sorry for that,

I know I got a little overboard sometimes

And it drives you crazy sometimes.

But I want to say that I’ll always be your best friend,

Someone that you can always lean on,

Someone you can cry to and run too,

Someone who would understand you always,

No matter how complicated you would be.

Always remember that in this lifetime,

I am at your side as always,

You said that you will love me for the next 300 years,

As your best friend,

I would say, I will love you FOREVER..as your best friend..:)

Espesyal na Pagtingin

2011-05-10T09:50:00.000+08:00

Hindi mawari kung ano ang nararamdaman,

Hindi maintindihan kung bakit ganito na lang,

Ang saya ko tuwing ikaw ay nakakausap,

Alam ko na isa lamang itong simpleng pagtingin,

Pero bakit parang higit pa dun ang nararamdaman?

Ano nga bang meron sa’yo at ako’y nagkaganito?

Masaya lagi ang aking pakiramdam,

At ito ay dahil sa’yo,

Pero alam ko na ako ay isa lamang kaibigan,

At hindi maaring lumagpas pa doon.

Pero hindi ko rin naman mapipigilan,

Kung lumalim man itong aking nadarama,

Ikaw ay espesyal para sa akin,

At habang lumilipas ang mga araw,

Nararamdaman kong nahuhulog na ako sa’yo

Pero alam kong di pa dapat ito sa ngayon,

Hindi maaring mabitag ang aking puso,

Dahil ikaw ay may mahal na iba,

Pero iyon ay aking naiintindihan

At aking mauunawaan kahit na may dulot na sakit.

Hindi ko din naman alam kung ano talaga,

Ang meron sa’yo at ito ako,

Umaaming may pagtingin sayo,

Alam ko namang nauunawaan mo ako

At aking nararamdaman…

Hindi ako hihiling ng kahit ano mula sa’yo.

Masaya na ako sa kung ano meron ngayon,

Kung ano mang mangyari,

Alam mo na andito lang ako lagi,

Nasa tabi mo lang.. at naghihintay… J

Perfect Combination

2011-05-10T09:49:00.001+08:00

Two people who meet each other in unexpected time,

Wherein their paths crossed,

Who would have known that fate?

Will let this two people be with each other,

And live into each other’s lives.

It was an unexpected turn,

An unexpected meeting,

An unexpected friendship,

An unexpected care and love

For two souls who seems to be perfect.

Perfect combination for each other,

Cause they complete each other’s world,

They accept the flaws and mistake of each other,

They simply embrace the imperfections,

And they both fill that empty space in each others’ souls.

Others my think that this is kind of absurd.

But they don’t see what this two see in each other.

Only the two of them can understand the feelings that they feel.

They see the reality in each other, the truth

And it seems to be a perfect combination.

They might be soul mates, destined to meet,

It might not be fate, or maybe their freewill,

It might be a coincidence to happen,

Or it is really meant to be for both of them

The reality is only between those two people.

They have this silent vow of staying,

Staying by each others’ side,

No matter how hard life would be for them,

No matter what life throws at them?

Because they both know, they can go through it.

A perfect combination don’t mean they are perfect,

It simply means, filling the imperfections of each other,

Building their strengths with each other,

And not letting anyone breaks them apart,

And that is... a perfect combination… J

Cold-Hearted.. I can be..

2011-05-10T09:07:00.003+08:00

Yes. I can be like that. I've been like that many times before. You know, the type who you cannot talk to, plainly being cold. I don't know why sometimes i act that way. I just think when I don't like what I am feeling or seeing, that's my way of saying "STOP". People around me easily notice when I act like that, especially those who are close to me. When they talk to me, I give them a cold reply, as if they don't exist for me. I think that's normal to feel that way. especially when you got nothing to say. I know it's not good, but it's not something I can always control

My heart bears too much pain and hurt I guess but I hardly notice it because I keep on saying that I would be okay. But the truth I am not going to be okay. If I keep on going on like this, it would be hell eventually. I need to break off from things and people for the meantime. It will just affect them if I stay even if I am already hurting. My heart feels so cold lately and I don’t know how I would cope with this. And I don’t want to hear anymore that my moods are affecting them, it isn't easy to control when you know you have no power over your moods. That’s why I would stay away for a while, I am just asking for some space for myself. I always been around for them for such a long time, but when I am the one who is in need, they vanished. That sucks a lot.

I feel that my heart is already falling apart again. And if it’s about love, I guess I’ve lose the fight again. I always lose eventually and I know that fact. And literally speaking I feel pain in my heart and it hurts too much already. I am barely hanging on. It aches a lot recently, but I am ignoring the pain. That's why I am cold at times. That's the only way I can be okay. If only staying away isn't bad, I've done it a long time ago. My heart needs a break.

Part 2: Suicide, Acceptance & Love life (what's on my head)

2011-05-10T08:02:00.006+08:00

Do you know I almost slash my wrist to death? Yes. I attempted suicide many times before. Reason?? Love life. Trauma. Acceptance. If for you it is simple, for me it is not. I am the type of person who tends to be too emotional and reckless. First of all, the acceptance, I'm often bullied since I was in elementary and high school. I don't know why some people choose to bully others. They hurt those they think had a low self-esteem than themselves, they feel good about themselves when they bully others. It's kinda crazy. I fight back but I am outnumbered. Still, I manage to punch them whenever I have a chance to do so. I don't like being bullied, it's traumatizing, and it leaves a mark within my heart.

Suicide was not an answer to a problem. But it would only worsens things. But I don't know that before, and many times i did attempt it. But a part of me is saying I shouldn't. I got scars from the slashes, but it wasn't visible anymore. When you're in the puberty stage, your emotions tends to go out of control. Acceptance was a big factor during that stage. And rejection often happens. I think it's part of growing up. When it comes to love life, I am really letting it into my system. That's why I am so affected when my heart breaks. And so i do some drastic things.

Part 1: Almost losing a family (things on my head)

2011-05-10T07:26:00.002+08:00

I remember the time when I almost lose my family 5 years ago. Back in 2006, it was a rainy night, (May to be specific) I was calling them at the office cause it's already around 8 pm and they're not at home. The line was dead. I don't know what was going on, they don't respond to my text. Then later on my mom called me via her cellphone, telling me that we've been robbed. I was petrified when I heard that. She told me the whole story that some masked robbers went up to our office and point guns on them, telling them to give the money or they will all die. They even pointed a gun to my little brother, and things happened so fast. They got what they want and leave. My family and our employees who was held on that room was traumatized. It was like a nightmare that come true.

My dad told me that money isn't everything, LIFE is. They're thankful that they are alive, that they were spared. Of course the trauma lives on within them, and even for me, who wasn't present on that situation, still, it's hard to think that what might had happened. That's why my brother was like, he's talking and telling he will knock those bad guys out if he's much bigger. I can't blame him, it affected him so much. As for me, I've learned that, it is not easy to cope with things that happened to you unexpectedly, but always remember that if you want to be okay, then you should have the will to be OKAY. Never let it consume you or else you will be on the run.

Post Break Up Stages (Nakita ko lang sa FB)

2011-05-05T23:00:00.002+08:00

"Even the hottest love has its coldest end"

Yan ang isa sa mga pinakasumikat na quotations nung panahon na nauso ang text messaging dahil na rin sa hindi maikakailang pagkahook nating mga kabataan (pati na rin yung mga young at hearts) sa usapin ng break-up at pagkabigo.Para sa ikahihimbing ng tulog ng marami na nag-iisip kung normal pa ba sila, heto ang mga stages na pinagdaraanan ng isang tao pagkatapos ng isang umaatikabong hiwalayan.

UNA. DENIAL.

Hindi mo mapaniwalaan na niloko ka niya, na sumuko na siya o sadyang wala na yung spark na nagdulot ng nag-aalab na pagmamahalan ninyo... Minsan dinedeny ninyong pareho na break na kayo at dito pumapasok yung pakikipagbargain ninyo na ayusin at kalimutan na ang lahat pero dahil parte lang ito ng post break-up stage e wala talagang mangyayari sa kahit na anong usapan pa'ng pwedeng magkaroon kayo.

IKALAWA. BARGAINING

Dahil naabsorb mo na na hiwalay na kayong dalawa e humihingi ka ng isa pang pagkakataon, karugtong ito nung sa denial pero itong parte na ito e mas malalim na handa mong lunukin lahat ng pride mo para lang magkabalikan kayo. Ito yung isa sa mga pinakanakakabwisit na parte ng paghihiwalay at yung mga dumaraan rito e ang sarap batukan pero sabi nga... ang puso, nagmamahal lang di nag-iisip... ang problema lang, tao ka... ndi ka lang basta puso.

IKATLO. REALIZATION.

Narealize mong tapos na talaga kayo, na wala na siya at nakamove-on na siya. Narealize mong may mundo pa bukod sa kanya at marami pang taong pwedeng mahalin at pagdating ng gabi e umiiyak ka kasi niloloko mo lang ang sarili mo. Realization ito dahil naririnig mo na yung mga sinasabi ng mga kaibigan at kamag-anak mo pero hindi pa lubos dahil MAHAL mo pa siya, sabi ng puso mo.

IKAAPAT. ANGER.

Kung dragon ka, malamang tustado na siya. Yan ang linyang andalas mong banatan. Kung dati e puro ILY o IMY ang acronyms mo para sa kanya, ngayon, puro P.I. at S.O.A.B. ang mga katagang alay mo sa kanya. Galit ka sa kanya dahil niloko ka niya, dahil ginago ka niya at dahil hinayaan ka niyang maniwala na kayo hanggang huli. Dito pumapasok yung mga katagang "Sino yun?" pag tinanong ka ng mga kaibigan mo kung kamusta na siya o nakalimutan mo na ba siya....

IKALIMA. REVENGE.

Ito yung may plano ka na, tipong, pag nagkita kayo e kukumprontahin mo siya o kaya sasaktan mo, tatadyakan sa mukha o kaya ipapasunog yung bahay pero sa puntong ito e hindi ka naman na talaga galit sa kanya. Galit ka sa nangyari sa inyo at gusto mong marealize niya kung gaano kalaki ang nawala sa kanya sa pag-iwan niya sa'yo. Galit ka rin sa sarili mo dahil kahit alam mong wala ng pag-asa at kahit sampung taon na mula nung nagkahiwalay kayo, yung tipong isang libong beses ng nakapagpabalik-balik ang tren mula Santolan hanggang Recto e ikaw, di pa rin nakakamove-on. Gusto mong gumanti kasi masakit... pero mas gusto mong gumanti para lang makapatas at matapos na ang lahat at marating mo ang huling stage...

IKAANIM. FREEDOM.

Masakit pa rin... pero tanggap mo na na parte yan ng pagmamahal. Umiiyak ka pa rin... pero alam mong sa mga susunod na araw ay mawawala na iyon. Nanghihinayang ka pa rin... pero handa ka ng ibuhos ang lahat ng pagmamahal sa kung sino mang darating. At handa ka ng magmahal muli at wala kang balak na ikumpara ang bago sa kung sinuman ang dumaan na. Sa puntong ito... nakakangiti ka na sa tuwing daraan siya... yung ngiting, ndi mo na siya mumurahin pag tumalikod, yung wala ka ng dart na hawak pag alam mong daraan siya.... Sa stage na ito, mahal mo pa siya siguro pero alam mong tapos na at may kakayahan ka ng lumakad pasulong.

Ikaw, nasaang stage ka na ba?

We are more than best friends, but less than lovers...

2011-05-05T11:46:00.003+08:00

Siya si Charisse..Hmmm.. siya ung taong mahal ko ngayon pero magkaibigan lang kami. Syempre mahirap ung ganun diba, kasi hanggang dun lang talaga kami sa ngayon. Pero kahit naman na ganun ang sitwasyon ay tanggap ko naman yun eh. Yun lang kung minsan parang biro lang ang lahat. Dahil sa di inaasahang pagkakataon pa kami nagkakilala. Sadya atang mapagbiro ang tadhana kasi dumating ako sa buhay niya na inaakala ko na kaibigan lang ang magiging level ng pagtingin ko sa kanya pero lumagpas pa pala dun. At ngayon ko lang naramdaman yung ganito. Ung magmahal ng katulad niya. Di ko naman akalain na sa kanya pa ako mahuhulog. Sabihin na nating pareho kami halos ng ugali kahit na magkaiba ang kinalakihan naming dalawa.

Alam ko na sa ngayon, may pinagdadaaanan siyang isang masakit na sitwasyon, napakasakit. Kung kaya lagi akong andito para sa kanya, dinadamayan siya kapag kailangan niya ako. Alam ko namang alam niyang higit na sa isang kaibigan ang nararamdaman ko para sa kanya. Sabi nga niya di man lang daw niya maibigay ung love na deserve ko. Ako naman, sabi ko na i'm not after having a relationship with you, i am happy of what we have right now. ok na yun. enough na ung alam kong andyan siya. Enough na ung magkaibigan kami. Alam ko ding espesyal talaga ako sa kanya. Ramdam ko yun. Sabi ko nga sa kanya sana wag niya isiping natatake for granted niya ako. Di ko naman nararamdaman yun eh. Alam ko kasi kung ano pinagdadaanan niya. Kaya i do my best to understand her no matter how complicated things are.

As I've said to her, kahit ano pang mangyari o mangyayari, I would stay by her side. Alam ko naman na di niya gusto masaktan ako. Sabi ko ok lang naman yun. naiintindihan ko yun. Mahal ko siya di lang bilang kaibigan kundi bilang isang taong pinapahalagahan ko ng sobra. Tulad nga ng sinabi ng friend ko, may similarity kami ni charisse sa ugali at sa iba pang bagay. And now I would admit that I want her and need her here in my life.. pero kung hindi pa dapat, hindi ko yun ipipilit. Mahalaga kung ano ung meron sa amin ngayon, Di ko matiis na nakikitang nasasaktan at nahihirapan siya. Doble ang sakit nun, pero alam kong kaya ko yun. Para sa kanya, magiging malakas ako lalo. i won't let her go, I mean, ung hahayaang lumagpak siya sa lupa.

I would stay by her side no matter what, no matter how much it would hurt me. Hindi ko siya iiwanan dahil lang ba sa nasasaktan ako. Dahil lang ba sa mahirap tuwing nakikita ko siya nasasaktan. kakayanin ko naman yun basta para sa kanya. Even if it breaks me apart. Hindi naman ako takot masaktan eh. Alam ko naman na andyan naman siya. I am not thinking of myself if i get hurt or what, I am thinking of her feelings. Knowing that she has to go through some hardships and I am staying, for good. Hindi yun isang pangako kundi isang katotohanan na mangyayari.

Kahit na moody siya, kahit na minsan na carried away siya, kahit na minsan may topak siya. Kahit na minsan aya naglalaho siya bigla. Kahit na nakakalimutan niyang andito ako paminsan-minsan. Ok lang lahat sa akin yun. And there's more to come. I got to know her better. But I will not judge her nor ignore her. Totoo siyang tao. di lang yan makita ng iba. Pero para sa akin. Nag-iisa lang siya para sa akin. I won't leave her. I will not do that. I LOVE HER. For being herself. :)

Mga Bagay sa Aking Isipan..

2011-04-28T12:20:00.004+08:00

Nitong mga nakaraang araw, malalim ang aking mga iniisip. Pero hindi ko iyon mapagtuunan ng pansin kasi ibang tao ang aking iniintindi. Pero, ang hirap din palang nakakalimutan mo ang sarili mo ng dahil sa kanila. Nakakainis mang aminin pero lubos akong naapektuhan sa mga nangyayari. Di ko din maintindihan bakit ganito yung nararamdaman ko. para bang kailangang may pag-aalingan sa aking mga ginagawa. Hindi ko din maunawaan kung bakit nag-iiba ang bugso nang aking damdamin. Nakakabaliw na nga isipin eh. Para bang gusto ko nang sumigaw na: "Pwede bang lumayo muna ako, kelangan ko nang mag-isip, parang awa naman!"

Hindi naman madali sa akin na sabihin yan di ba. Ito ngang pagsusulat ko ngayon, pinag-iisipan ko pa din kung itutuloy ko ba o hindi. Kung sa iba madali, sa akin hindi. Malimit kong isipin ang mga salitang aking bibitawan, mga salitang gagamitin, dahil baka makasagasa ako ng ibang tao. Ako ung tao na ayaw ng argumento, ayaw ng gulo. Mas gusto ko manahimik kaysa makipagtalo. Magsulat kaysa makipag talastasan sa ibang tao. Pinipili ko manahimik kaysa magsalita.

Sabi nga ng best friend ko dati, ako yung taong kahit na nasa tama, hindi na lang nakikipag sagutan. Depende na lang siguro sa sitwasyon. Tsaka isa pa, di ko maintindihan ung nararamdaman ko ngayon na, Madali ako magtampo, o magselos. Pero nasa lugar naman yun. Maaring nararamdaman ko yun dahil kung minsan nakakalimutan ng mga malalapit sa akin na andito ako, naghihintay.

Hindi ko din gusto kung minsan ung parang bigla na lang maglalaho sa ere habang kausap ako. Ang ibig kong sabihin, maari namang sabihin kung ayaw ako kausapin, may gagawin o my dinaramdam. Mahirap naman kasi na bigla nalang naglalaho eh. Pero nagsasawalang kibo na lang ako. Kung minsan itinutulog ko na lang. Ayoko na lang sabihin kung minsan ano nararamdaman ko. Kasi wala namang nakikinig.

Isa pa. napapansin nang aking mga magulang na madalas nang malalim ang aking iniisip. Mentally stress ika nga. Kaya naalarma na sila at kinausap ako na kailangan ko mag ingat dahil masama sa kalusugan ang sobrang pag-iisip dahil nagdudulot din iyon ng stress. Kasi hindi ako naging palakain nitong mga nakaraang araw. :|

For a Dear Friend, A Special One

2011-04-17T14:10:00.004+08:00

We are kinda opposite of each other.
Our friendship was forged on the right time.
We are more than best friends,
But less than lovers.

We are special to each other.

you're someone i learn to cherish,
you've proven to me that you're worth it,
worth of the trust and friendship that i can give,
something i rarely do,
and so i wanna keep you.

i ain't kidding when i said you're worth it,

i never joke when it comes to this,
i give my trust to you whole-heartedly,
and so do you likewise
you have my friendship and loyalty.

I don't wanna promise anything to you,

Cause promises are meant to be broken,

I'll just do what i can to be here for you

And it ain't just by words but by my actions,

Cause you're someone i don't wanna lose.

Do you know how special you are to me?

I guess you know that already,

So as much as i can, i wanna be a good one

To be you're friend until the end,

Without questions. just friendship...

RESERVED

2011-04-09T14:26:00.003+08:00

Sabi ng iba yan daw ako. RESERVED. bakit? kasi hindi ko basta-basta binibigay ang puso ko sa kahit sino if she's not worth it. I just wonder bakit ako ganyan. tipong ung puso ko nakakandado pa din sa ngayon at wala pa ding nakakapagbukas. Oo nga may mahal ako pero walang kasiguraduhang magiging kami sa huli. Ni hindi ko nga alam kung worth it ba na hintayin ko pa siya. Mahirap para sa akin na magmahal na lang agad. Matagal bago ako magmahal ulit. Sabihin man na pwede naman. Pwede naman ako makipag-flirt kung gustuhin diba. Pwede ko gawin un pero hindi ko ibibigay ang puso ko ng basta-basta na lang. Iba ako. iba lang ang ugali ko at ang philosophy ko pagdating sa love. that's why hindi yun madali para sa akin. HINDI.

Unless someone can take away my heart. Unless someone can make me fall so hard that i can't stand up. unless someone can awaken the emotions that I've been keeping inside, and that passion and sensuality inside. so be it.

A Love that I Try to Keep..

2011-04-02T13:59:00.001+08:00

And as it surfaces on my mind,
I felt that my heart is aching,
Cause this love that i feel for some time,
Keeps on collapsing every time i get hurt,
And as much as I fight it more,
The pain keeps on getting deeper and deeper,
That it makes me feeling numb and empty...

My feelings keeps on soaring despite of the heartaches,
It makes me much stronger.
To keep on going on even if there's a burden,
Reality keeps on striking me to the heart,
Making me see that this shouldn't go on anymore,
But you see, I'm too stubborn for that,
I keep on loving even if it put me down to my knees...

And I do admit it really hurts,
To know that this ain't mutual,
Just knowing that makes me want to give up,
But there's a mystery for this one,
Cause no matter how hard I try to forget,
I end up running back to that same place,
And making me love that much...

ISANG PAGHANGA ---- ano nga ba talaga ang totoo?

2011-03-30T14:29:00.010+08:00

Mahirap minsan isipin na may mga tao na bibigyan ng malisya ang pagkakaroon ko ng paghanga sa isang tao. Alam ko namang walang masama dun dahil wala naman akong ginagawang masama at tsaka hindi din naman siya nag-iisip ng masama laban sa akin. Sabihin na nating nung mga nakaraang linggo madalas kaming magkasama, eh kung mga kaibigan nga niya di ako pinag-iisipan ng masama kasi kaibigan din naman niya ko. Sabi ko nga sa mga una kong sinulat, meron siyang pagkatao na punong-puno ng buhay, kahit sabihin na minsan ay nakakairita siya kasi medyo may pagka taklesa siya magsalita. Yun ang humila sa akin para maging malapit sa kanya, at sa nakikita ko naman nasanay na din siyang kasama ako. Nung nakaraang linggo hindi ako nagpakita sa kanya kasi hapon na siya pumapasok dahil exams niya nun, nung nakaraang lunes lang kami nagkita kasi nakita niya ako na nakaupo sa hagdan. Sabi niya sa akin namiss daw niya ako at minura niya ako, pero normal lang sa akin na ganun siya.

At sa dahil bakasyon, dalawang buwan ko siya di makakasama dahil uuwi siya sa Pangasinan, at maaring may mga magtataka kung bakit kahit ung mga ganitong simpleng bagay ay ginagawan ko ng blog, dahil ibinabahagi ko lamang kung ano ang iniisip at nararamdaman ko. Sabihin na nilang maari nga talagang may iba pang dahilan bukod sa paghanga pero hindi naman nila alam ang totoo. Totoo na hinahangaan ko siya, eh natural lang yun diba, kaibigan ko siya, sadya din talagang talentado siya. Tropa/kaibigan/ate lang naman din tingin niya akin, at ako bunso/kaibigan ang tingin ko sa kanya. Kahit may pagka isip bata siya, totoo naman siya sa sarili niya. Mataas din ang standards niya pagdating sa guy, at isa pa, STRAIGHT siya. Kaya malabo talaga ung sinasabi ng ibang tao. :)

Pagkakataon --- PART II

2011-03-21T23:27:00.004+08:00

Chapter 1

Ang Simula…

Sa bahay… maagang bumangon si kichie nung umagang iyon. Masaya siya dahil di pa din siya makapaniwala na sila na ni picky, na binigyan siya ng pagkakataon nito na mahalin niya at maging parte ng buhay niya. Nag-ayos na siya ng kwarto, nagluto ng agahan, naligo’t nagbihis. Habang nasa daan ay may mga bagay na tumatakbo sa kanyang isipan. Pagdating niya sa eskwelahan ay diretso siya agad sa tambayan ng barkada at dun hinintay ang mga kabarkada niya at si picky.

‘’Anong oras kaya darating mga iyon?’’ tanong niya sa sarili

(habang nagmumuni-muni siya ay dumating na si picky..)

‘’good morning kichie..’’ bati nito

‘’good morning din sayo..’’ masayang sagot ni kichie

Pinaupo niya ito sa tabi niya at sila’y nag-usap…

‘’alam mo ba, hindi pa din ako makapaniwala na sasagutin mo ako..’’

‘’ako nga din, kasi alam mo naman nung una na nag-aalangan ako diba.’’ Tugon nito

‘’tama, pero masaya ako dahil ito ka ngayon, kasama ko hindi lang bilang kaibigan kundi bilang kasintahan’‘.

‘’alam ko naman na hindi ka katulad ng past ko, nakita’t napatunayan ko yun.‘‘

‘’hay. Wag na natin yun pag-usapan yun, ang importante, yung ngayon, na mahal kita at mahal mo ako.‘‘ (sabay hawak sa kamay ni picky)

(nasa ganitong eksena sila ng nagdatingan na ang mga kabarkada nila)

‘’uyyy!! Ang sweet ng dalawa oh!! ‘’ pambungad ni kir

‘’Oy, baka langgamin kami dito ah, ang sweet niyo masyado dyan.’’ Pabirong sabi ni jhes

‘’kayo talaga, ang lalakas niyo mang-asar.’’ Saway ni kichie

‘’Sus, nahiya ka pa dyan tol, masaya lang kami kasi kayo na.’’ aniya ni renzi

‘’Oo nga naman, bukod pa dun, parte na din ng barkada si picky kaya ok lang yan tol.’’ Tugon ni ash

‘’Salamat sa inyo kasi tinanggap niyo ako sa barkada niyo.’’ Sabi ni picky

(At narinig na nilang nag bell na…)

‘’oh tara na, pasok na tayo.’’ Yaya ni lea

At sila ay sabay-sabay nang nagsipasok sa kanilang klase, at syempre, magkawak ng kamay sina kichie at picky… pagpasok nila sa loob ng silid aralan ay nakita sila ng kanilang mga kaklase at sila ay naghiyawan. Napangiti na lang si kichie sa naging reaksyon ng mga kaklase niya.

Habang nagkaklase…

Hindi masyadong nakikinig si kichie sa diskusyon ng kanilang propesor sa harapan, may sinusulat siya nung mga oras na yun, isang tula para sa babaeng tinatangi niya, si picky. Kaya kinalabit siya ni jenny at…

‘’kichie, anong ginagawa mo, baka mapagalitan ka ni Miss Villanueva.’’ Sabi nito

‘’ah, nagsusulat ako ng tula para sa kay picky.’’ (sabay tingin sa kanan niya) sagot niya

‘’woshooo, ikaw talaga, baka langgamin siya niyan sa sobrang sweet mo.’’ Birong tugon ni jenny

‘’hahaha, naku, hindi naman siguro, alam mo naman ako, expressive masyado.’’ Sagot ni kichie

Habang nag-uusap sila ay nakatingin sa kanila si picky, at iniisip niya na she’s lucky for having kichie dahil mahal na mahal siya nito. Napatingin sa kanya si kichie at ngumiti ito sa kanya and she smiled back... nag sign language ito ng ‘’I love you’’ sa kanya. At napansin yun ni Miss Villanueva kaya…

‘’kichie, anong ginagawa mo dyan sa likuran?’’ tanong niya

‘’wala po man, may sinasabi lang po ako sa kaklase ko.’’ Tugon nito

(naghiyawan ang klase at napatingin sila sa dalawa, at natawa silang pareho…)

‘’baka pati mga kaklase niyo ay langgamin sa pinaggawa niyo.’’ Pabirong sabi ni Miss Villanueva

Nagtawanan ang buong klase sa sinabi ni Miss Villanueva at todong kantiyawan ang nangyari nun sa loob ng klase nila.

‘’Naku talaga tong si kichie, gagawin lahat ng sweetness para sa kanya.’’ Pang-aasar ni kir

‘’Yiiii!!! Ang sweet talaga oh!!’’ kantiyaw ng buong klase

Napapangiti lang si picky sa panunukso ng mga kaklase nila, kinikilig ang iba sa kanila dahil di din nila akalain na ang tinaguriang writer ng klase nila ay maiinlove sa isang babae na katulad ni picky… Hanggang sa canteen ay todo asaran pa din, lalo na na ang barkada nila…

‘’Kayong dalawa talaga, kahit saan yata kayo pumunta nilalanggam kayo.’’ Biro ni donna

‘’Hahaha oo nga, hinay-hinay lang sa sweetness kichie.’’ Birong saway ni renzi

‘’Sus, kayo talaga oh, ayaw niyo nun, masaya na din siya sa wakas.’’ Depensa ni jhes

‘’Eh paano ba naman kasi, adik itong si kichie eh.’’ Tugon ni kir

‘’Oh tama na yan, pinagtitripan niyo na naman kami ni picky.’’ Saway ni kichie

‘’Hayaan mo na sila noh, natutuwa lang sila sa atin.’’ Sagot ni picky sabay tapik kay kichie

Todo ang ngiti ni kichie sa sobrang kasiyahan na nararamdaman, hinawakan niya ang kamay ni picky at di yun binitawan hanggang sa ihatid niya ito sa bahay nito, bago siya umalis ay hinagkan niya ito sa pisngi.

Chapter 2

Sabado… sa tournament ng tae kwon do..

Isinama ni kichie si picky sa tournament kung saan siya ay kasali, sagot niya ang entrance fee niya kaya hindi nagkaroon ng aberya sa pagpasok nila.. Pinaupo niya si picky sa may harapan upang mas makita nila ng malapitan ang laban.

‘’Picky, sama ka sa akin, ipapakilala kita sa mga teammates ko at master namin.’’ Sabi niya

‘’Ehh, ok lang ba, baka makaabala ako.’’ Tugon nito

‘’Naku, huwag ka mag-aalala, mababait sila, halika na.’’ sagot niya sabay inabot ang kamay niya kay picky

(kaya tumayo na si picky at kinuha ang kamay ni kichie)

‘’Sir Oliver, (yumuko siya bilang paggalang sa master niya) may ipapakilala po ako, si picky, girlfriend ko po.’’

‘’Oh hi picky, mukhang ikaw ang naging malaking impluwensya nito, (sabay hawak sa ulo ni kichie) kaya nagsasanay siyang mabuti at ito na siya, makikipaglaban.’’

‘’Hello po, salamat po sa pagtanggap sa akin,’’ (bahagya siya yumuko)

Lumapit na isa-isa ang mga teammates ni kichie upang makilala nila si picky…

‘’hello, ikaw po ba yung girlfriend ni kichie?’’ Tanong ni maki

‘’hello din, oo, ako po yun, si picky.’’ Sagot niya

‘’ako pala si maki, kasamahan at kaibigan niya dito.’’ (sabay abot ng kamay)

‘’ahh, nice to meet you.’’ (nakipag kamay si picky)

‘’Oo nga pala picky, papakilala ko sa’yo ung iba, si hart, si faye, si meggie, si knic, si edward at si aaron.’’ Sabi ni kichie

‘’Hello sa’yo picky.’’ Bati ni faye

‘’hello din, nice to meet you.’’ Sagot niya

Isa-isa nang nagpakilala ang mga kasamahan ni kichie kay picky. Pagkatapos nun, nagsimula na ang tournament. Si kichie ay isang red belt at lumalaban sa featherweight sa ilalim ng seniors’ division. Naghihintay siya sa bench habang hindi pa siya ang lalaban, katabi niya si picky at sila ay nag-uusap…

(hawak sa balikat ni kichie) matagal ka na ba nagsasanay dito’’ tanong niya sa kasintahan

‘’Oo, mga mahigit 2 taon na din, pero madalang ako sumali dahil busy din sa school.’’ Malumanay na sagot niya

‘’Ahh, buti sanay ka nang masaktan o masipa kapag may spar kayo.’’

‘’Ako ang madalas magkaroon ng injury sa team, pero balewala naman sa akin.’’

(biglang nagkaroon ng pag-aalala sa mukha ni picky)

‘’Eh bakit ipinagpapatuloy mo pa din kahit nagkaka injury ka ? ‘’ alalang tanong niya

‘’picky, ok lang naman sa akin, huwag ka mag-alala masyado sa akin (sabay yakap sa kanya)

‘’sigurado ka ha, nag-aalala lang ako sa laban mo ngayon.’’

‘’Sshh, ok lang, basta dito ka lang, panoorin mo ako.’’

Tinawag na si kichie dahil siya na ang susunod na lalaban. Bago siya tumayo ay yinakap siya ni picky at hinalikan sa pisngi. Pumunta na si kichie sa master niya upang makinig ng last-minute instructions at upang magsuot ng body armor at headgear. Tumungo na siya sa matting upang harapin ang kanyang katunggali.

‘’Attention! Bow! Fighting stance! (humanda na si kichie) Fight! (sigaw ng referee)

‘’Hiya!’’ (sigaw ni kichie)

Inantay niyang sumugod ang kalaban niya, sinipa niya ito sa katawan, sisipain sana siya sa ulo pero nkailag siya, pinaulanan niya ng 45 kicks at isang axe kick ang kalaban. Habang lumalaban siya ay pinapanood siya ni picky ng mabuti na merong pag-aalala sa kanyang mukha. Naalala niya tuloy ang nangyari sa eskwela ng makipag-away si kichie sa ex niya para lang ipagtanggol niya, pero iniwaksi niya un sa isipan niya at tinuon na lamang ang atensyon sa laban ng mahal niya.

‘’Dapat maipanalo ko itong laban ko.’’ Sabi ni kichie sa sarili

‘’Kichie, kaya mo yan !!’’ sigaw ng mga kasamahan niya

Tumagal ng 3 minuto ang laban, mas lamang si kichie sa kalaban kahit na medyo mas malaki sa kanya ito. Tinalo niya ito gamit ang kanyang liksi. Natapos ang laban at idineklara siyang panalo… at lahat sila sa team ay nanalo ay nakakuha ng medalya.

‘’Congratulations kichie !!’’ bati ng kanyang mga kasamahan

‘’Salamat guys, congrats din sa inyo.. sagot niya

Lumapit siya kay picky at niyakap niya ito, pinakita niya ang medalyang napanalunan…

‘’picky, panalo ako.’’ Sabi niya

‘’Congratulations. I love you.’’ Tugon nito

‘’ I love you too.’’ Sagot niya sa kasintahan at hinagkan niya ito

‘’yiiii, ang sweet naman oh!!’‘ kantiyaw ng ksamahan niya

‘’Magdidiwang tayo guys!!‘‘ sigaw ni kichie

Pagkatapos nilang magpalit ay niyaya niya ang mga kasamahan na magdiwang, kaya pumunta sila sa isang restaurant at animo’y nagkaroon ng buffet, katabi niya sa upuan si picky. Tinitignan siya nito at hinaplos ang mukha niya. Napangiti siya at hinawakan niya ang kamay nito. Sumigaw siya ng ‘’CHEERS!‘‘ para sa tagumpay nila sa tournament…

CHAPTER 3

Sa bahay…

Pagkatapos ng selebrasyon ay umuwi na sina kichie, sinamahan siya ni picky nung gabing yun at nagpasyang dun na muna matutulog sa bahay ni kichie dahil kahit hindi halata ay may natamong injury si kichie sa kanyang kanang braso dahil nasipa ito ng malakas ng kalaban niya nung sinalag niya ang mga sipa nun. Kaya pagdating nila sa bahay ay kumuha ng benda at gamot si picky, nilagyan niya ng gamot ang braso ni kichie tsaka niya ito binendahan…

‘’Tignan mo nangyari sa’yo, nagkaroon ka tuloy ng injury.’’

‘’Sanay na ako sa injury picky.’’ Tugon ni kichie

‘’Kahit na, hmmpp ! di ka kasi nag-iingat.’’ Patampong sagot nito sabay tinampal ang braso niya

‘’Awww, picky naman, pipilayan mo ako lalo.’’ Angal ni kichie

‘’Kasi naman ikaw, di ka nag-iingat.’’ Sagot ni picky

Tatayo na sana si picky pero hinila siya ni kichie kaya natumba siya sa kanya...

‘’Sorry kichie, hinila mo kasi ako.‘‘ alalang tugon ni picky

‘’Ok lang picky, wag ka mag-alala.‘‘

‘’Baka kasi tinamaan ko un ---‘’

Naputol ang pagsasalita niya dahil bigla siyang hinalikan ni kichie sa labi nito..Marahan... matagal.. Napapasandal na lang si picky sa sofa, dahan-dahan lang si kichie sa mga galaw niya, hinahawakan niya sa leeg si picky...

‘’Mmmmm...kichie...‘‘ mahinang tugon ni picky

‘’Hinintay ko ang pagkakataon na tayo lang dalawa ang magkasama.’’ Malambing na sagot ni kichie

Saglit lang yon, tumigil din sila. Tinuloy ni picky ang paggamot sa braso ni kichie. Tumayo si kichie upang kumuha ng maiinom sa ref, tapos bumalik siya sa sofa at binigyan ng tubig si picky. Habang nakaupo ay nag-usap sila…

‘’Bakit ka nagsimulang mag tae kwon do?? Tanong ni picky

‘’Hmmm… dati kasi madalas akong ibully ng mga kaklase ko, kaya nagsimula ako mag-aral ng self-defense… tugon niya

‘’ahh.. kaya pala. Pero di ka ba natatakot na masaktan? ‘’

‘’hindi, sanayan na lang din kasi yan..’’

”pero mahirap pa din yan diba?“

“Oo, mahirap din kasi hindi mo din alam kung ano pwedeng mangyari tuwing lumalaban ka.“

Patuloy pa din ang pag-uusap nila sa sala, hanggang sa nagpasya na silang magpahinga at matulog dahil may outing ang barkada kinabukasan.

KINABUKASAN…

Maagang nagising sina kichie at picky upang maghanda ng mga dadalhin na mga pagkain at iba pang mga kailangan. Tinulungan ni picky si kichie na magluto at maghanda. Pagkatapos nun ay naghanda na sila sa pag-alis. Si kichie ang magdadala ng sasakyan para sa kanilang lakad.

Sa tagpuan…

Isa-isang nagdatingan ang mga barkada ni kichie, at nauna si renzi sa kanila at huling dumating si jhes. Habang naghihintay…

‘’Kumusta kaya ung kaibigan natin noh, balita ko kasi nagka injury sya sa laban niya kahapon.’’ Panimula ni renzi

‘’Oo nga eh, pero kasama naman niya si picky nun diba.’’ Sagot ni kir

‘’Palagay ko naman ayos na siya, yun pa, halimaw yun eh.’’ Biro ni ash

‘’Sabagay, kasi naman alam niyo namang sanay na yun, matagal na din naman siya dun diba.’’ Aniya ni jhes

Habang nag-uusap sila ay dumating na sina kichie at picky…

“oh anong pinag-uusapan niyo dyan?” bati ni kichie

“ah, kasi pinag-uusapan namin yung naging laban mo.” Sagot ni lea

“kamusta na pala yung injury mo tol?” tanong ni kir

“ito medyo okay na, mga ilang araw na lang, magaling na ito.” Sagot ni kichie

“sa susunod kasi tol, iwasan mo nang magpasipa sa braso, ikaw talaga. » tugon ni renzi

« alam mo naman ako eh, matigas ang ulo, hahaha. » sagot ni kichie

“oh siya, tara na, baka abutan pa tayo ng trapik sa daan“ paalala ni donna

Kaya sila ay sumakay na sa sasakyan, si renzi ang nagmaneho, katabi niya sina jhes at lea, habang nasa likuran sina ash, khru, donna, kichie at si picky. Papunta sila sa Baguio kung saan ay magbabakasyon sila ng 3 araw. Habang nasa biyahe…

« Mahaba-habang biyahe ito, sana lang hindi trapik » sabi ni jhes

« Yun nga eh, silipin niyo nga ung 5 dun sa likod.“ Sagot ni renzi

(Sinilip nila lea sina ash sa may likuran at…)

“Tulog ung tatlo, pero ung magjowa ayun oh, naglalambingan.“ Aniya ni jhes

‘‘Uyy, kayong dalawa diyan kichie ah, nilalanggam na kayo.“ Biro ni lea

‘‘Kayo talaga oh, hayaan niyo na kami,“ saway ni kichie

‘‘Oh sya-sya, pabayaan na natin sila.“ Sabi ni renzi

Pagkalipas ng 2 oras ay nakarating na din sila sa Baguio. Hapon na nung sila ay nakarating dun. Pumunta sila sa isang hotel at dun nag check-in. 3 kwarto ang kinuha nila, magkakasama sina ash, renzi at khru sa isang kwarto, habang sina lea, jhes at donna naman sa isa, at huli ay sina kichie at picky ay magkasama sa iisang kwarto.

“Naku talaga itong si kichie oh, gusto masolo si picky.” Pang-aasar ni ash

“Hahaha!! Kichie!” Tawanan at asaran ang barkada.

“Ok lang naman sa akin kung gusto niya ako masolo.” Sagot ni picky

‘‘Tama nga naman si picky, tsaka ngayon lang ulit naging masaya ng ganyan si kichie kaya hayaan na lang natin.“ Sabi ni kir

‘‘Kayo talaga oh, puro kayo kalokohan.“ Saway ni Kichie

‘‘Oh tara na, magpahinga na muna tayo, alam ko pagod kayo sa biyahe.“ Aya ni renzi

At umakyat na sila sa kani-kanilang kwarto. Nagpahinga sila ng 2 oras at pagkatapos ay sabay-sabay silang lumabas upang maglibot at kumain.

‘‘Ang lamig dito! Woo!“ sigaw ni Ash

‘‘Oo nga eh, lalo pa’t gabi na.“ Sabi ni lea

‘‘Sarap pala mamasyal kapag ganito kalamig ang panahon.“ Sabi ni donna

« tama kayo dyan, kaya maganda ngang nagbakasyon tayo dito eh, makakapag relax tayo. » tugon ni kichie

« May nakita akong kainan oh, tara na, (sabay hila kay kichie) aniya ni picky

« Sige kumain na tayo para makabalik na tayo sa hotel.» sabi ni kir

At sila ay kumain na sa isang resto bar. Madami silang inorder na pagkain at umorder din sila ng mga alak at beer.

« woah, para saan ung mga alak at beer ? » tanong ni kichie

« Para sa pagkapanalo mo sa tournament at sa pagsagot sa’yo ni picky. » sagot ni kir

« ay ano ba kayo, talagang icecelebrate natin yun ? haha.” Aniya ni picky

“Oo naman nuh, dapat lang talaga!“ sagot ni jhes

‘‘Tumayo si Kichie at itinaas ang kanyang baso at sinabi:

“Salamat sa inyo sa lahat ng inyong suporta mula pa nung simula, hanggang ngayon, salamat kay picky kasi binigyan niya ako ng pagkakataon na mahalin siya.”

“CHEERS!!” sabay-sabay nilang sigaw

At sila ay nag-inuman at nagkasiyahan, nagkantahan, kantyawan at asaran. Masayang nakatingin sa kanila si picky, di rin niya lubos maisip na matatanggap siya ng barkada ni kichie, at sa katotohanang natutunan siyang mahalin nito.

CHAPTER 4

Naparami ng inom si kichie na kailangan siyang alalayan pabalik ng kanyang kasintahan at mga tropa niya.

“Nasobrahan sa inom si kichie, pasaway.” Sabi ni renzi

« Masaya lang yan kaya nagkaganyan. » sagot ni kir

Inalalayan nila ito papunta sa kwarto at inihiga…

“Pasensya na kayo ha, hindi ko din alam na mapaparami ng inom itong si kichie.” Sabi ni picky

“Ayos lang picky noh, ganyan talaga yan pag sobrang saya, nalalasing.” Aniya ni jhes

“Oh siya sige, maiwan na naming kayo, ikaw na bahala sa kanya.” Paalam ni lea

“Sige, salamat ulit sa inyo.” Tugon ni picky

Iniayos ni picky ng higa si kichie sa kama, habang tinutulungan niya…

« Picky.. pa-pasensya ka na, hik, nalasing a-ako.” Lasing na sabi ni kichie

“Ok lang, naintindihan ko naman, halika, alalayan kita sa banyo, kailangan mo maligo para mawala yang kalasingan mo.” Sabi ni picky

Inalalayan ni picky si kichie sa banyo at tinulungan niyang maligo ito dahil baka madulas, habang tinutulungan niya ito ay…

“ayy, ano ba kichie, mababasa ako, ki---.” naputol ang tugon niya dahil hinalikan siya ni kichie

“Hmmm, picky…” mahinang tugon ni kichie

Hinahawakan na ni kichie si picky sa leeg, at unti-unti ay tinatanggal nito ang damit niya, isinandal niya ito sa pader…

“Kichie…” tanging nasambit ni picky

Hinila siya nito papunta sa kwarto at inihiga sa kama, tinignan siya nito at…

“Picky, ok lang ba sa’yo ito? Kung ayaw mo, hindi ko itutuloy.” Alalang tanong ni kichie

“Ok lang kichie (sabay hawak sa mukha nito) ituloy mo lang. » Tugon niya

Kaya hinalikan ni kichie si picky ng mariin pero marahan. Unti-unti ay naglalakbay ang kamay niya sa katawan ng kasintahan. Hindi siya naging agresibo bagkus ay dahan-dahan lamang ang kanyang mga galaw dahil ayaw niyang masaktan si picky.

«Picky... mahal na mahal kita…” sambit niya

“mahal na mahal din kita…” tugon ni picky

Habang namumutawi sa mga labi nilang dalawa yan ay naramdaman na lang ni kichie na tinatanggalan na din siya ng kasintahan ng kanyang damit, nahihiya pa nga siya na tanggalin ngunit hindi din nagtagal ay natanggal na din ang kanyang damit. Hindi maipaliwanag ang saya na nararamdaman nila nung mga oras na iyon, Wari bang tumigil ang takbo ng oras habang sila ay nagniniig sa apat na sulok ng kwartong iyon.

“Kichie, masaya ako dahil sa’yo.” Masayang sabi ni picky

‘Ako din naman, uhmmm.“ Sagot ni kichie

Patuloy pa din ang kanilang ginagawa, hindi alintana ang lamig ng panahon, dahil hindi naman nila yun nararamdaman dahil ang isa’t-isa ang kanilang nararamdaman, ang init na pumapalibot sa kanilang mga katawan at ang paglalakbay patungo sa nakakahilong kaligayahan. Nakatulog silang dalawa na magkayakap at nakatakip ang kumot sa mga katawan nila.

UMAGA..

Nagising na ang tropa ni kichie at isa-isa silang nagsi bangon.

‘‘Ano kayang ginawa nung dalawa buong magdamag noh?“ tanong ni ash

‘‘Aysus, tinatanong pa ba yun, alam niyo na kung ano noh.“ Sagot ni kir

‘‘Naku, tumigil na kayong dalawa, hayaan na natin sila.“ Saway ni renzi

Samantala, kinatok nila jhes ang pinto nila kichie upang yayain nang mag agahan.

‘‘kichie, picky, tara na, kakain na…“ Yaya ni jhes

(Bumangon na si picky at ginising ang katabi)

« Kichie, gising na, kakain na daw. »

Nagising si kichie at bumangon na…

« Sige, magbihis na tayo tapos sunod na tayo sa kanila. »

Bumaba na sila at sabay-sabay silang kumain ng masarap na agahan. Pagkatapos nun ay naligo’t nagbihis sila upang mamasyal sa iba pang magagandang lugar sa Baguio.

“Sadya pala talagang maganda dito. » aniya ni donna

« tama ka dyan, kaya mabuti ngang naisipan nating magpunta dito eh. » sagot naman ni lea

« Brrr… ang lamig talaga dito. » sabi ni picky sabay napakapit kay kichie

« Yiiiee, ang sweet talaga nyong dalawa oh, ung mga langgam papalapit na sa inyo. » biro ni jhes

At nagtagal pa sila ng dalawang araw sa Baguio, habang patuloy na nagiging malapit si picky sa tropa. At ang mga gabi na silang dalawa lang ni kichie sa iisang kwarto, na wari bang masusunog ang kwartong yun dahil sa init na meron kahit na malamig naman ang panahon. Pagkatapos ng pagbabakasyon sa Baguio ay bumalik na sila sa Maynila.

CHAPTER 5

Sa eskwelahan…

Kahit na pagod pa dahil sa biyahe ay pumasok na si kichie, at tulad nang nakasanayan ay maaga siyang pumasok at naglagi siya sa tambayan ng barkada. Habang andun siya ay may dumating na isang taong di niya inaasahang makikita niya… Si KC…

« Hello kichie. » bati ni KC

(hindi agad nakakibo si kichie)

« Oh, bakit parang nakakita ka ng multo ? hindi mo ba ako babatiin ? » tanong nito

“Ah, hello din, pasensya na, hindi ko lang inaasahan na makikita kita dito.” Sagot niya

“Wala lang, napadaan lang ako, pwede ba akong tumambay dito?

“Ummm, hindi kasi pwede, darating na din gf ko, baka makita ka niya.”

‘‘Eh ano naman? Wala namang masama dun.“ Mataray na sagot nito

Di alam ni KC na palapit na pala si picky at nakita siya nito...

‘‘Kichie, good morning (sabay halik sa pisngi nito) sino pala siya?“ tanong niya

“Ah, nga pala, picky, si KC, ummm, ex gf ko.” Sagot ni kichie

“So, siya pala yung bago mo ngayon (sabay hagod na tingin ni KC kay picky) aniya ni KC

Biglang dumating ang tropa ni kichie at…

‘‘Anong ginagawa ng babaeng yang dito?!“ pasinghal na tanong ni jhes

“Guys, wag na mainit ang ulo, dumaan lang siya.” Aniya ni kichie

‘‘Kahit na, pagkatapos ng ginawa niya sayo dati, dapat diyan nililibing na eh.“ Sabi ni lea

‘‘Oh siya, mukhang hindi maganda gising ng mga katropa mo, aalis na ako.“ Paalam ni KC

‘‘Dapat lang na umalis ka na!“ sigaw ni donna

‘‘Oh donna, tama na, puso mo,“ pigil ni renzi

‘‘nakakabadtrip kasi yung babaeng yun eh.“ Sagot ni donna

‘‘Pasensya na kayo ah, hindi ko din naman alam na magpapakita yun dito.“ Malungkot na tugon ni kichie

‘‘Tol, ayos lang, kahit kami din nagulat eh.“ Aniya ni kir

‘‘Picky, sorry, di ko din inaasahan na magpapakita siya ulit.“

‘‘Ok lang, pero sabihin mo sa akin, bakit galit na galit sa kanya sina jhes?“ tanong nito

Kaya kinuwento ni kichie kung ano ang totoong dahilan ng galit ng tropa niya sa ex niyang yun…

‘‘Ah, kaya pala, pero bakit nagpapakita pa siya sayo?“

‘‘hindi ko din alam eh, nagulat na lang ako kanina nung binati niya ako.“

‘‘Tsaka ang sama niya makatingin sa akin.“

‘‘Napansin ko din naman yun. Hayaan mo, hindi na mauulit yun.“

At tumunog na ang bell kung kaya nagsipasok na sila sa klase...

Sa loob ng silid-aralan...

Nag-uusap sina kichie at picky habang may ginagawang seatwork…

‘’Naimbyerna ako dun sa ex mo. » sabi ni picky

« Oo nga eh, hindi ko naman alam na susulpot na lang yun bigla. » sagot ni kichie

« Ganun ba talaga siya sayo dati ?” tanong nito

“Hmmm, oo ganun talaga siya eh, parang wala lang ako sa kanya.“

Habang nag-uusap sila ay napansin sila ni Miss. Villanueva at...

‘‘Oh kayong dalawa, tapos na ba kayo sa seatwork? “Tanong niya

“Opo ma’am tapos na po kami.” (inabot ang mga libro nila)

‘‘Good. Next time pls minimize your voices okay?“

“Yes Ma’am.” Sabay nilang sagot

Patuloy pa din silang nagkaklase. Hindi napansin ni picky na malalim ang iniisip ni kichie, iniisip kasi nito kung bakit nagparamdam ang ex niya samantalang matagal na silang naghiwalay. Nag-aalala siya na maaring manggulo ito sa relasyon nila ni picky ngunit hindi niya ito pinahalata sa kasintahan. Sa pag-iisip niya ay hindi niya namalayan na nag-bell na at niyaya na siya na umuwi na.

“Kichie, tara na, daan muna tayo sa Jollibee bago umuwi.” Aya nila renzi

“Sige, tara na.” (sabay hila ng marahan kay picky)

“Woi, ayos ka lang ba?” Napansin pala ni picky na parang lipad ang utak nito.

‘‘Ahh, oo, ayos lang ako, pasensya na ha. Tara na.“ Yaya niya

‘‘Naku kichie, kalimutan mo na yung nangyari kanina.“ Sabi ni renzi

‘‘Oo nga naman, buti pa kumain na lang tayo at gutom na ko noh.“ Aniya ni jhes

Kaya sila ay nagpunta na sa Jollibee at kumain sila ng meryenda. Pagkatapos nun ay umuwi na sila pero sumama si picky kay kichie sa bahay nito upang samahan at kausapin na din tungkol sa nangyari nung araw ding yun.

CHAPTER 6

Sa bahay ni kichie...

Sumama si picky sa bahay ni kichie…

« Kichie, gusto sana kitang kausapin tungkol dun sa ex mo. » panimula niya

« Bakit ? May problema ba ? »

« Gusto ko kasi malaman kung ano talaga naramdaman mo nung nagpakita siya ulit sayo kanina. »

« Hmm, nagulat ako, kahit paano natuwa, pero di ibig sabihin nun na may nararamdaman pa ako para sa kanya. » sagot ni kichie

« Sigurado ka ? kasi… »

« Kasi ano ? nagdududa ka ba sa nararamdaman ko?“

‘‘Hindi naman sa ganun kichie, kaya lang... nakaramdam ako ng selos kanina.“

‘‘Bakit ka naman magseselos? Matagal na kaming wala, dalawang taon na din.“

‘‘Kahit na, basta!“ pagalit na sagot ni picky

« Picky… sabihin mo ang totoo, bakit nagseselos ka ? »

“Hmmp..” (Umiiwas na tumingin dahil naiiyak na pala)

(Lumapit si kichie at niyakap ito mula sa likuran)

“Bakit picky? Ano bang nangyayari sa’yo.” Malambing na tanong ni kichie

(Humarap si picky kay kichie)

« Natatakot akong mawala ka, na bawiin ka niya sa akin. »

« Picky, hindi mangyayari yun, hindi ako magpapaagaw at di ako papayag ha. »

« Promise ? »

« Oo, promise. » (Niyakap ni kichie ng mahigpit si picky) « Alam mo namang ikaw lang di ba ? » Huwag mo sana ako pagdudahan. »

« Oo alam ko naman yun. Natakot lang ako.“ Sagot ni picky

Pagkatapos ng kanilang usapan ay nagdesisyon si picky na umuwi na..

“Ihatid na lang kita sa bahay niyo ha.” Sabi ni kichie

« Sige, ipapakilala na din kita sa mama ko. »

« Ha ? Sigurado ka ? Baka di ako matanggap nun. » alalang sagot ni kichie

‘‘Oo naman. Kilala ka din naman niya diba?“

‘‘ Alam ko naman yun kaso alam lang niya magkaibigan lang tayo.“

‘‘Wag ka mag-alala, mabait si mama, tsaka sa palagay ko alam na din naman niya ung tungkol sa atin eh.“

‘‘Ok sige, di na po ako mag-aalala.“

‘‘Oh ayan ha. Ok na. Tara na, mag gabi na din.” Yaya ni picky

Umalis na sa bahay sina kichie at hinatid na niya si picky sa bahay nito. Pagdating dun ay...

‘‘Ma, si kichie po pala.“ pagpapakilala ni picky kay kichie

« Gandang gabi po sa inyo. » bati ni kichie

« Magandang gabi din sa’yo. » sagot ni mama ni picky

« Ma, siya ung kinukwento ko sa’yo na… » hindi maituloy ni picky

« Ahh, alam ko na ung tungkol sa inyo. » Sagot nito

‘‘Paano mo nalaman mama?“

“Nararamdaman ko lang na kakaiba yung pagiging malapit niyo sa isa’t isa.”

“Tutol po ba kayo sa relasyon namin?” Tanong ni kichie

‘’Hindi. Tsaka kung saan masaya ang anak ko, masaya na din ako para sa kanya. » Sagot nito

« Talaga Ma ? Salamat ! » (Sabay yakap sa ina)

« Ok lang naman sa akin un anak, basta wag ka lang niya sasaktan. »

‘‘Wag po kayo mag-alala di ko po gagawin un sa anak niyo.“ Aniya ni kichie

‘‘Oh tama na yan. Pakainin mo muna siya picky bago siya umuwi.“

“Oo nga pala, halika kichie, kain ka na, sabayan mo kami ni mama.”

“Hindi po ba nakakahiya sa inyo?”

« Naku wag ka na mahiya, eh kung ung anak ko nga madalas nasa bahay mo diba, kaya welcome ka dito sa amin. » sabi ng mama ni picky

« Ok po. Salamat po sa pagyaya sa aking kumain dito. »

« Oh siya maupo ka na dyan. Kukuha lang ako ng tubig.“

« Tabi tayo kichie. » (sabay hila kay kichie)

Kaya sumabay nang kumain si kichie kina picky at sa mama nito. Pagkatapos ay umuwi na siya sa bahay. Tinext niya si picky at sinabing nakauwi na siya, at na kita nalang sila kinabukasan.

CHAPTER 7

Sa eskwelahan…

Pumunta ng library si kichie pagdating niya sa eskwela dahil may kailangan siyang tignan sa isang libro doon.

“Hmm… saan kaya ung libro nay un?” Usal niya sa sarili

Sa pagpasok niya sa loob ng library ay nakita niyang andun sina jersey at jenny na gumagawa ng takdang-aralin nila.

‘‘Oh, bakit ngayon lang kayo gumagawa ng homework natin sa Filipino?“ tanong niya sa dalawa

‘‘Nawala kasi kahapon sa isipan namin eh, may pinuntahan kasi kami.” Sagot nila

‘‘Ah, kaya naman pala, sige tulungan ko na kayo dyan.“ Presinta ni kichie

‘‘mabuti pa nga at tulungan mo kami.“

Tinext ni kichie ang kasintahan ang mga katropa niya at sinabing nasa library lang siya. Samantala, sa kabilang lamesa na katabi nila ay may nakatingin pala sa kanya. Ito ay ang 1^st year student na si Nikki. Napatingin siya dito at ngumiti. Tumayo ito at lumapit sa kanya.

“Uhh, hi, sorry kung tinitignan po kita, nacurious lang kasi ako.” Pambungad nito sa kanya

“Oh, hi din sayo, ako nga pala si kichie. Bakit ka naman nacucurious sa akin? Tanong niya ditto

“Ahh, kasi, nakwento ka sa akin ng kaibigan ko, ikaw daw ung kilalang writer dito sa skul.” Sagot nito

“Ah, kaya pala. Hindi naman ako kilala talaga eh. Pero salamat at nakilala mo ko dahil dun.“

‘‘Walang anuman. Sige, baka nakakaistorbo na ako sa inyo,“ paalam nito

‘‘Ok, see you around.“ Aniya ni kichie

Pagkatapos nilang gawin ang homework ay pumunta na sila sa silid-aralan nila. Andun na ang tropa ni kichie pati na din si picky.

« Oh, antagal mo naman sa library tol. » aniya ni ash

“Ah, tinulungan ko kasi sa homework sina jersey eh.” Sagot niya

Tumabi siya kay picky at…

“Sorry ha, hindi kita hinintay kanina.”

‘’Ayos lang, kumain ka ba bago umalis ng bahay?” tanong ni picky

“Oo, kumain ako, ikaw?”

‘’Oo naman, mahirap pumasok ng gutom.”

“Siyanga pala, may nagpakilala sa akin na 1^st year, si Nikki, nalaman daw kasi niya na writer ako mula sa kaibigan niya.”

“Chix ba iyan tol?” tanong ni ash

“Oo, sa tingin ko lang, maganda siya at matangkad para sa isang 1^st year.” Sagot ni kichie

“Bakit mo tinatanong ash? Ikaw ah, plano mo pa ata pormahan eh.” Kantiyaw ni kir

“Tinatanong ko lang naman ah, kayo talaga oh.“ Depensa ni ash

‘‘Hooo, maniwala kami sayo, baka mamaya niyan pag nakita mo na talaga, eh ligawan mo na agad.“ Pang-aasar ni kichie

Kantiyawan sila dahil sa pinag-uusapan, hanggang sa dumating na ang kanilang propesor kaya nagsiupo na sila...

‘‘Class, may bago kayong kaklase, si Audrey Advincula, please accomodate her okay?” Panimula ni Miss. Villanueva

“Yes ma’am.” Sabay-sabay nilang sagot

Tumabi si Audrey kay picky at nagpakilala…

“Hello, ako pala si Audrey, pero drei nalang po itawag niyo sa akin.”

“Oh, hi drei, ako pala si picky, ito si kichie.” (sabay turo sa katabi niya)

“Hello drei. Nice meeting you.” Bati ni kichie

Habang sila ay nagkaklase ay nag-uusap si picky at drei…

“Transferee ka din ba dito?“ tanong ni picky

“Oo eh, pinalipat kasi ako.” Sagot ni drei

‘‘Ako din eh, pero last year lang.“

‘‘Ah, eh ok lang ba itanong ko kung ano mo si kichie?“

‘‘Hmmm, kasintahan ko siya.“ (sabay tingin kay kichie)

‘‘Oh i see, kaya pala iba yung vibes ko sa inyong dalawa eh.“

‘‘Ahh ganun ba, hayaan mo, kapag break time, papakilala kita sa ibang kaklase natin, lalo na sa tropa ni kichie.“

Nag-bell na at breaktime na, pinakilala ni picky si drei sa mga kaklase nila at sa tropa ni kichie...

‘‘Guys, si drei nga pala, ok lang ba sa inyo na sumama sya sa atin? Tanong ni picky

« Oo naman, ok lang sa amin noh. » sagot ni lea

CHAPTER 8

Uwian na…

Palabas na nang eskwela sina kichie nang may nakaabang sa kanila na isang grupo, at nagitla si picky kung sino ang pasimuno nun. Si jhay.

« Kamusta na kayo ? Akala niyo ba nakalimutan ko na yung ginawa ni kichie sa akin dati ? Hindi. Andito ako para gumanti. » Pagbabanta nito

« Kung ako ang sadya mo, ako ang harapin mo, huwag mo idamay ang tropa ko. » matigas na sagot ni kichie

« O sige, matapang ka ha ! Halika dito!“ Hamon ni jhay

(Lalapit na sana si kichie nang pinigilan siya ni picky)

« Kichie, wag ka na lumaban, nakikita mo bang may mga tubo sila at dos por dos. » takot na sabi ni picky

« Ok lang picky, alam ko din na gaganti siya at kung may mangyari man, tumawag na kayo ng pulis.“ Sabi ni kichie sabay dahan-dahang pagbitiw kay picky.

« Tol… tulungan ka na namin.“ Pag-aalalang sabi nila renzi

‘‘Kapag agrabyado na ako, tsaka na kayo kumilos.“

Kaya lumapit si kichie at hinarap si jhay…

« ngayon, ako nang harapin mo !“ sigaw niya

Walang sabi-sabi ay pinagtulungan si kichie ng mga kasama ni jhay.

« Hahaha, akala mo ba, hahayaan kitang makaisa sa akin, yan ang dapat sayo ! (sabay hampas ng tubo kay kichie sa likuran)

« Kichie !! guys, tulungan niyo na siya ! Hindi patas lumaban si jhay ! » sigaw ni picky

« Mga tarantado kayo ! tigilan niyo kaibigan namin. » pagsugod nila ash at pinagsusuntok at pinagsisipa ang mga kumukuyog kay kichie

« Gago ka jhay ! halika dito ! “ Lumapit si kichie kay jhay at pinagsusuntok at pinagsisipa niya ito

“Tumawag na tayo ng pulis!” sigaw ni lea

Hinila ni kichie si jhay at patuloy pa din niya itong sinasapak, pero hinampas siya ng tubo sa ulo niya ng kasama nito kaya siya ay natumba at nawalan ng malay.

“TOL! Mga t****** kayo!“ Kumuha ng tubo si kir at sinugod ang mga umatake sa kanila

‘‘Kichie! Kichie!“ Patakbong lumapit si picky sa kasintahan upang alalayan ito.

Halos di na makagalaw si kichie dahil sa mga natamong pasa at bugbog…

Palabas na si Miss. Villanueva nung makita niya iyon. Napasugod siya at tinignan ang lagay ni Kichie.

« Anong nangyari dito ?! Anong nangyari kay kichie ?” alalang tanong niya

“Ma’am, sinugod po kasi siya ng dating kaeskwela ko at my kasama,” Naiiyak na sagot ni picky

“Tara na, dalhin na natin siya sa ospital, grabe na yung lagay niya.”

Sa kabilang dako ay nabugbog nila ash sina jhay at sinabing…

Mga tarantado kayo! Oras na may mangyari masama sa kaibigan namin hahabulin namin kayo hanggang impyerno!!” sigaw ni renzi

Dumating ang mga pulis at dinakip ang mga nanugod kina kichie, lalo na si jhay na siyang pasimuno nito. Dinala nila Miss. Villanueva si kichie sa ospital… Doon ay nasa labas sila ng ER dahil matindi ang mga natamong mga injury ni kichie lalo pa’t natamaan siya sa ulo.

“Kasalanan ko to. Kung hindi sana ako umalis sa MCU…” umiiyak na sagot ni picky

“Picky, tama na, wala ka namang kasalanan eh, hindi din natin alam na babalik pang muli ang ex mo.” Pag-aalo ni jhes

“Kahit na, tignan niyo nangyari sa kanya, hindi natin alam kung may kumplikasyon ba sa utak niya ang pagkakahampas sa kanya sa ulo.”

“Alam natin yun, pero ang dapat nating gawin ngayon ay magdasal para sa kanyang kaligtasan.” Aniya ni lea

Biglang nagdatingan ang mga kaklase nila kasama si drei dahil nabalitaan nila ang nangyari kay kichie…

“Ano nang lagay niya?” tanong ni drei

‘‘Di pa sinasabi ng doktor sa amin pero pinapanalangin namin na sana okay siya.“ Sagot ni donna

Dumating din si Nikki at tinanong ang iba pang andun...

“Kamusta na po siya? Nalaman ko yun sa ibang mga nakakita sa nangyari sa skul.”

“Hindi pa namin masabi kung ano nang lagay niya.” Sagot ni Miss Villanueva

Naghintay pa sila nang ilang oras hanggang sa lumabas ang doktor at...

‘‘Kamusta na po siya Dok?“ alalang tanong ni picky

‘‘Nagkaroon siya ng madaming pasa at nabalian siya sa kaliwang tadyang niya. As for her head and skull, so far wala namang complications although nagkaroon siya ng sugat sa may ulo at kinailangan iyong tahiin. Sa ngayon ay hindi niyo pa siya makakausap dahil di pa siya nagkakamalay, pero wag kayong mag-alala, magigising din siya after 6 hours, kailangan lang niya magpahinga ng maigi.” Sabi ng doctor

“Hay salamat naman, mabuti na lang walang kumplikasyon sa utak niya.” Buntong-hiningang sagot ni jhes

CHAPTER 9

Sa ospital…

Dumating sina renzi at tinanong sa mga kaibigan kung kumusta na si kichie… nasa labas sila at nag-uusap…

“Kamusta na siya?” tanong ni ash

“Sabi ng doctor, maayos na naman daw siya, pero kailangan niyang magpahinga ng matagal.” Tugon ni lea

“Eh si picky? Nasaan na siya?” tanong ni kir

« Ayun binabantayan si kichie sa kwarto. » sagot ni donna

« Eh ano nang nangyari dun sa mga sumugod kay kichie ? » tanong ni jhes

« ayun nasa presinto na, nagmamatigas pa din ung jhay na yun. » sagot ni ash

« Hay, kawawa naman si kichie noh, dami na niyang pinagdaanan tapos ngayon ito. » aniya ni kir

« Yun nga eh. Pero di din naman toh kasalanan ni picky, dahil hindi din naman niya alam na hahantong sa ganito. » sabi ni jhes

« Ang mahalaga, ok na siya, kailangan lang natin siyang alalayan at tulungan. »

« kulang-kulang 1 buwan din siya di makakapasok dahil hindi niya pa yan kakayanin. »

« Tayo na lang bahalang kumopya ng mga notes para sa kanya. » boluntaryong sabi ni lea

« Sige.. salit-salitan din tayo sa pagbabantay sa kanya. » aniya ni renzi

Sa may kwarto…

« Kichie, patawarin mo ako, kung di dahil sa akin, di ka mapapahamak ng ganito. » sabi ni picky habang hinahawakan ang kamay ni kichie

« Picky, magpahinga ka na muna, ako na muna magbabantay sa kanya. » aniya ni drei

« Ok lang ako, kailangan niya ako, kaya di ko siya iiwanan. » sagot ni picky

Pumasok sina jhes na may dalang pagkain at binigyan si picky…

“Kumain ka na muna, kailangan mo din nang lakas.” Sabi ni jhes

‘‘Sige, salamat sa pagkain.“ sagot ni picky

Hanggang sa mga oras na iyon ay hindi pa din nagkakamalay si kichie… pero matiyaga siyang binantayan ng kanyang kasintahan at mga kaibigan. Lumabas saglit si picky upang tumawag sa kanila para magpaalam na di na muna siya makakauwi dahil babantayan niya si kichie.

« Hello. » sagot ng mama niya

« Hello ma, di muna ako makakauwi, naospital po si kichie. »

« Hala ! anong nangyari sa kanya ? » alalang tanong ng mama niya

“Nabugbog po siya sa skul, pero ok na po siya ngayon.” Tugon niya

“Ganun ba, sige, basta mag-iingat kayo dyan ha, balitaan mo ko kung ano nang lagay niya.”

‘‘ Opo mama.“ Sagot niya

Ibinababa na niya ang telepono at bumalik na siya sa kwarto. Pagbalik niya ay binalita sa kanya na nagkamalay na si kichie kaya dali-dali siyang lumapit dito.

‘‘Kichie. Andito ako.“

‘‘P-picky.. pasensya ka na, naging mahina ako, kaya ito kinabagsakan ko.”

“Wag mo sabihin yan, hindi din patas lumaban sina jhay kaya nagkaganyan ka.”

Hinawakan ni picky ang kamay niya at di niya yun binitawan… Tinignan niya ang mukha ni kichie at naawa siya sa sinapit ng kasintahan pero tinibayan niya ang loob niya.

“Picky, dito ka lang, wag mo ko iiwanan.” Pagsusumamo ni kichie

“Oo dito lang ako sa tabi mo.” Sagot ni picky

« Tol, kamusta na pakiramdam mo? » tanong ni renzi

“ito tol, hindi ko ngayon nararamdaman ung sakit pero kapag nawala na yung epekto ng anestisya, hindi ko alam.”

“Sabi ng doctor, nabalian ka sa kaliwang tadyang mo.” Aniya ni kir

‘‘Ganun ba, ok lang, maghihilom din naman ito pagkalipas ng ilang buwan.“

‘‘Nasa presinto na pala sina jhay at mga kasama niya, ano nang balak mong gawin? Kakasuhan mo ba sila?” tanong ni lea

“Oo nga kichie, physical injuries ang magiging kaso nila kung itutuloy mo.” Aniya ni donna

“Hmmm… sige, kakasuhan na lang natin sila. Kayo nang bahala umasikaso muna habang nagpapagaling ako.” Aniya ni kichie

“Kichie, natatakot ako. Baka balikan ka na naman niya.” Sabi ni picky

‘‘Wag ka mag-aalala picky, wala na ding magagawa si jhay kasi kapag may ginawa pa siyang maling hakbang, dadami lang ang kaso niya.“ Sabi ni renzi

Habang nag-uusap sila ay nakatulog si kichie kaya nag desisyon ang tropa na umalis na muna at iwan muna si kichie at picky.

‘‘Picky, alis na muna kami, babalik na lang kami bukas, ikaw na muna bahala sa kanya.“ Aniya ni ash

‘‘Sige, ingat kayo ha.“ Sagot ni picky

‘‘Ok, mag-iingat kami.‘‘ sagot ng tropa

Pag-alis ng tropa ay tatayo na sana si picky ng maramdaman niyang hinila siya ni kichie...

‘‘Kichie? Akala ko ba natutulog ka na?“ gulat niyang tanong

‘‘Kunwari lang yun, inantay ko lang sila umalis, gusto kasi kita masolo eh.“ Pilyong sagot ni kichie

‘‘Ikaw ha? Ang pilyo mo, hmmp.“

“Halika dito, lapit ka.” Yaya ni kichie

“Bakit?” Kichie? Hmmm.. »

Hinila ng dahan-dahan ni kichie si picky hanggang sa mapalapit na sa mukha niya ang mukha nito.

« Picky… (Sabay nilapat niya ang labi niya sa labi nito)

« Kichie, baka pumasok ung nurse, mahuli tayo. »

‘‘Mamaya pa yun, kakatingin lang niya sa akin kanina diba.“

‘‘Ikaw talaga oh. Dami mong palusot. “

Hinalikan ulit ni kichie si picky… Matagal… hanggang sa kumalas na si kichie at naupo na sa tabi niya si picky…

« Kichie, sorry ha. »

« Sorry para saan ? »

« Kasi ng dahil sa akin kaya ka nagkaganyan. »

« Ok lang ito picky, hindi mo naman kasalanan eh. »

“Pero kahit na, nang dahil sa akin….”

“Shhh… tama na, halika dito.“

Lumapit si picky at niyakap siya ni kichie..

« Tama na ha, walang may gusto nito, tahan ka na, wala kang kasalanan, at least ok na ko diba. »

“ Kinaya mo lahat para sa akin, kahit na ganito ang nangyari.”

« Mahal kasi kita diba, kaya nakakaya kong tiisin lahat ng sakit at kirot. »

« Mahal din kita. » tugon ni picky

Patuloy pa din silang nag-uusap hanggang sa pinatulog na ni kichie si picky.. Pagkatapos ay natulog na din siya.. Nagtagal pa siya ng ilang linggo sa ospital at matiyaga siyang binabantayan ni picky at ng tropa niya. Hanggang sa dumating ang araw na pwede na siyang lumabas at sa bahay na magpapahinga at magpapagaling.

CHAPTER 10

Sa bahay ni kichie… Magagabi na…

Dumating na din sila sa bahay ni kichie at tinulungan nila itong makaakyat sa kanyang kwarto. Nagtulong-tulong sila jhes na magluto at maglinis ng bahay samantalang sinasamahan ni picky si kichie sa kanyang kwarto.

« Ano kayang magandang lutuin noh ? » tanong ni lea

« Ung nilagang baka na lang para may sabaw at kaldereta. » sabi ni renzi

‘‘Sige, mas maganda pa nga yun ang mga iluto natin.“ Aniya ni jhes

‘‘Lalabas muna kami ni kir, bibili ng mga inumin natin.“ Aniya ni ash

« Sige, magandang selebrasyon din ito sa pagrecover ni kichie. » tugon ni donna

« Ok lang bang iniwan natin ung dalawa dun sa taas ?“ tanong ni renzi

‘‘Hayaan mo na sila, at least diba, makakapagsarili sila dun.“ sagot ni jhes

Sa may kwarto ni kichie…

Lingid sa kaalaman ng tropa ay may iba na palang ginagawa ung dalawa.. Hinila ni kichie si picky nung siya ay tumayo at isinandal niya ito sa pader..

‘‘Kichie... ok lang bang gumagalaw ka nang ganyan? Baka mapaano ka.“

‘‘Wag kang mag-alala, ok lang ito.“

Walang nagawa si picky dahil siniil na siya ng halik ng kichie at nararamdaman niyang bumaba na ang labi nito sa kanyang leeg habang naglalakbay ang kamay nito sa katawan niya...

‘‘Kichie... ki----...‘‘ hindi na nakapagsalita si picky

Nararamdaman niyang tinatanggal na ni kichie ang kanyang damit kung kaya unti-unti na din niyang tinatanggalan nang damit ito. Ramdam niya ang init nito na nakalapat sa katawan niya. Ramdam niya ang paghaplos nito sa katawan niya, sa mga bahaging ito palang ang nakahaplos. Marahan at puno ng pagmamahal ang galaw nito sa kanya. Nasaktan siya nang ilagay nito ang kamay niya sa...

‘‘Awww.. kichie...“ mahina niyang sigaw

‘‘Sorry picky.. nasaktan ka ba?“ alalang tanong nito

‘‘Ok lang, ituloy mo lang.“

Kaya dahan-dahan lang ito sa paggalaw at paghaplos sa kanya. Nararamdaman niya ang init na bumabalot sa kanyang katawan. At ang pagmamahal na pinaparamdam ni kichie sa kanya. Naramdaman na lang niya ang hilo, ang hilo na nakarating na siya sa isang kaligayahan na si kichie lang ang nagpaparamdam sa kanya. Pagkatapos nun ay nagpahinga sila saglit at nagbihis na upang bumaba na sa hapag-kainan.

Sa hapag kainan...

‘‘Oh kichie, buti bumaba na kayo, kanina pa namin kayo hinihintay, luto na ang mga ulam at ang kanin.“ Aniya ni renzi

‘‘Bumili na din kami ng mga inumin natin.“ Sabi naman ni kir

‘‘kayo talaga oh, nag-abala pa kayo,“ tugon ni kichie

‘‘Naku ok lang yan tol, dapat lang tayo magsaya ngayon.“ Sabi ni ash

‘‘Oh siya, magsiupo na kayo at kakain na tayo.“ Sabi ni jhes

Kaya nagsikain na sila at nagsalo-salo. Masayang nagkwentuhan at nagkulitan ang magkakaibigan. Patingin-tingin si kichie kay picky. Habang kumakain sila ay may nag doorbell.

(Tumunog ang doorbell kaya si lea na ang tumayo at nagbukas ng pinto)

Sina jersey, jenny, drei at Miss Villanueva pala ang dumating…

“Oh, andito din pala kayo, tara kain!” yaya ni kichie

“Sige kichie, nga pala, may dala kaming cake.” Aniya ni jersey

“Ay, nakakahiya naman sa inyo.” Aniya ni kichie

« Naku ok lang noh, para din ito sa paggaling mo. » aniya ni drei

At may nag doorbell pa ulit at si Nikki ang huling dumating..

“Ay oo nga pala guys, di niyo pa pala siya kilala, siya si nikki, ung 1^st year na kwento ko sa inyo dati.” Aniya ni kichie

“HI NIKKI! Sabay-sabay nilang bati

“Hi din po sa inyong lahat.” Sagot naman niya

“Tara na, kain na kayo dito, madami pang ulam at kanin.” Yaya ni jhes

Kaya lumapit na sila sa kainan at kumuha ng mga ulam at kanin. Mas naging masaya ang gabing iyon dahil may isang bagay na ginawa si kichie para kay picky at sa harap pa ito ng mga kaibigan niya.

“Picky, pikit ka.” Sabi niya kay picky

“Bakit kichie?”

“Basta pikit ka ha.”

“Ok sige.”

Lumapit si kichie at may isinuot sa leeg ni picky. Isang kwintas na matagal na niyang pinag-ipunan at lihim na binili para sa kasintahan.

« Sige picky, pwede ka nang dumilat. »

CHAPTER 11

Isang proposal...

At sa pagdilat ng mga mata ni picky ay nakita niya ang kwintas na isinuot ni kichie sa kanya. Hindi siya makapagsalita nung una...

‘‘Nagustuhan mo ba picky?“ tanong ni kichie

‘‘Kichie... para saan ito?“

‘‘Sabihin na nating second proposal ko sa’yo.“ sagot ni kichie

“Proposal para saan?”

“Diba nung una I asked you if would you be my girlfriend.”

“At ano ito ngayon?”

“Hmmm. Gusto sana kitang tanungin... Would you be a part of me for the rest of my life?”

“Woooo! Ayan na! nagpropose na si kichie! Ayiiee !! » Sigawan ang lahat

Speechless si picky… hindi makapaniwala sa kanyang narinig…

« Uyyy, sobrang kilig na si picky oh, hindi na makapagsalita. » tukso nila drei

« Kichie…. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Gusto ko malaman, bakit ako ang pinili mo?“

‘‘Kasi unang nakita pa lang kita, alam ko na ikaw na yung taong gusto kong makasama habambuhay.“

Niyakap ni picky si kichie ng mahigpit at sinabing...

‘‘Salamat sa pagmamahal mo, at sa pagkakataon na binigay mo sa akin para matutunan kitang mahalin. »

« Wala yun picky, mahal talaga kita, kaya naghintay ako kahit gaano pa yun katagal. »

« Oi kayong dalawa, nilalanggam na kayo dyan oh, mga pasaway talaga. » sabi ni jenny

« It’s time to party hard! » sigaw ni ash

Binigyan nila nang alak sina kichie at sila ay nagtoss…

“Para sa mabilis na pagrecover ni kichie, at sa pagpropose niya kay picky!”

“CHEERS!!!” sabay-sabay na sagot ng lahat

Sila ay nagkasiyahan, nagkantahan, inuman, katuwaan, kantiyawan. Hindi lubos maisip ng tropa ni kichie na magmamahal ng ganito ang kaibigan nila, na ibinigay niya ang lahat para lang sa babaeng ito. Kahit masakit, Kahit mahirap. Inabot sila ng magdamag kaya dun na din sila nagsi tulog…

Lumipas ang mga buwan, hanggang sa maging mga taon, at matibay pa din ang relasyon nila kichie at picky.

CHAPTER 12

Dumating sa puntong inaya ni kichie si picky na magpakasal. Dahil ng mga panahong iyon ay legal na ang kasal para sa ikatlong kasarian o third sex.

“Picky, gusto sana kitang yayain na magpakasal na.”

“Sigurado ka? Legal na ba ngayon ang kasal para sa atin.”

“Oo, legal na ito ngayon.” Sagot niya

“Sabagay, matagal na din tayo, at sa palagay ko panahon na para lumagay tayo sa tahimik.”

“Tama ka dyan.”

Kaya kinausap nila ang malalapit na kaibigan pati na din ang tropa nila upang pagplanuhan ang kasalan at mai-set na kung kailan.

‘‘Guys, pagplanuhan natin ang kasal nila kichie. Kung kailan ung pinaka available time at kung saan.“ Sabi ni jhes

‘‘Oo nga, dapat pagplanuhan itong mabuti.“ Aniya ni lea

Nagplano silang mabuti at naghanap ng pwedeng lugar kung saan ang reception. Samantalang sina ash naman ang naghanap ng simbahan kung saan pwede magpakasal ang dalawa.

‘‘Tara na, maghahanap pa tayo ng simbahan.“ yaya ni ash

“Sige, para ma set up na lahat.” Aniya ni kir

Habang abala sila sa kanya-kanyang toka ay namamasyal sina kichie at picky… Iniisip nila kung saan nga ba sila nagsimula at kung paano sila humantong sa kung ano meron sa kanila ngayon… At pagkalipas ng 1 buwan..

Sa simbahan…

Kinakabahan naghihintay sa may harap ng altar si kichie. Nakasuot siya nang simpleng parang tuxedo Kasama niya sina ash, renzi at kir bilang mga best man samantalang sina jhes ang abay.

“Tol, kinakabahan ako.” Sabi niya kay renzi

“Naku tol, ok lang yan, pag andyan na siya, mawawala na iyan.”

At dumating na din ang kanyang hinihintay… si picky, nakasuot ito ng simpleng white gown at ito’y nakangiti habang papalapit sa kanya.. Inakay niya ito papunta sa altar at sila ay humarap na sa pari.. pagkatapos ng sinabi ng pari ay ito na ang hinihintay ng lahat..ang pagpapalitan ng I DO’s…

“Will you take her for better or for worst, thru sickness and health,?”

“I do” sagot ni kichie

“and as for you, will take her for better or for worst, thru sickness and health?”

“I do” sagot ni picky

“And now, you may kiss the bride..”

Hinagkan ni kichie si picky sa labi at pagkatapos ay humarap sila sa mga tao at sila ay nagkuhanan ng litrato.

Pagkatapos sa simbahan ay pumunta na sila sa reception area. Nagkasiyahan at nagkantahan sila dun.

Masayang nakatingin sa kanila sina kichie at picky.

“Alam mo, masaya talaga ako.” Sabi ni kichie

“Bakit naman?” tanong ni picky

« Kasi sa wakas iisa na tayo, ang ibig kong sabihin, ito na tayo. »

Hinawakan ni picky ang mukha ni kichie at hinagkan niya ito saglit… Nakita ito ng mga kaibigan nila kaya…

“Uyyy.. ang sweet-sweet talaga nila oh!! Nakakainggit!” sigaw nila

“Tayo din kaya maghanap na.” biro ni ash

“Kayo talaga oh, puro kayo kabaliwan.” Saway ni lea

Masayang-masaya na natapos ang handaan. Pag-uwi nila, muli silang naglakbay patungo sa isang nakakahilong ligaya na punong-puno ng pagmamahal para sa isa’t-isa…

-----------------------------THE END--------------------------------

random conversation part ii

2011-03-20T22:04:00.004+08:00

conversation sa text:

me: nagyaya na naman mga kaibigan ko ng inom, sabi ko wag na.
siya: isa ka pa. si lm umiinom na, ikaw dn. anu b yn nahilig na kayo uminom.

Tinext ko lang naman siya to tell her that tapos nagulat ako sa naging sagot niya. siya nga pala, i'm referring to my ex-girlfriend, si chloe, matagal na kaming break, we're good friends now, paminsan-minsan nag-uusap kami kapag naisipan kong magparamdam sa kanya o kaya kapag siya naman nagparamdam sa akin. it's kinda funny na sa kabila ng mga nangyari dati ay nagawa pa din naming mag-usap. Pero minsan giyera kami nyan, nagtatalo, parang mga bata na di mo maintindihan. Honestly, hindi ko din alam kung siya pa din ba dahilan kung bakit hindi ko magawang maibigay ng buong-buo ang puso ko dun sa taong mahal ko ngayon. Dahil nga ba hawak pa niya ang isang parte ng puso ko? hindi ko din lubos na maintindihan. Gustuhin ko man malaman ang totoo, hindi ko naman magawa dahil may kung ano na humaharang.

Kung meron pa man akong dahilan para alamin yung totoo, maaring hindi pa sa ngayon. Alam ko lang importante pa din siya para sa akin, kahit na hindi kami madalas mag-usap.

random conversation..

2011-03-17T23:57:00.002+08:00

Nasa loob kami ng CR ng President ng SC at nagyoyosi lang. ganito usapan namin:

Liza: di ka na ba kumakanta?
Ako: sa ngayon hindi pa.
Liza: bakit? wala kang inspirasyon?
Ako: meron naman. kaso wala akong mahanap na kantang babagay sa kanya
Liza: wala kabang girlfriend?
Ako: wala eh. hinihintay ko pa din siya... mahigit isang taon na... naghihintay pa din ako.
Liza: ahh.. mahirap yan...

Ganyan usapan namin sa loob ng CR. random lang. napaisip nga ako kung bakit hinihintay ko pa din si ____ eh. siguro ganun lang talaga kasi mahal ko talaga. kahit masakit at mahirap. kahit na maaring walang mangyari sa paghihintay ko. Di ko rin naman magawang isuko na lang siya o isuko ung nararamdaman ko. Tuwing susubukan ko na kalimutan na lang, hindi ko magawa. Siya at siya lang andito sa puso ko.

Mga kabaliwan lang niya...

2011-03-14T19:08:00.005+08:00

Natatawa ako kay Nikki, paano kasi kapag kasama ko yang siya, ginagawa niya akong punching bag, haha, joke lang. Katulad kanina, nung sinusubuan niya ako ng porkchop, kulang na lang isaksak sa lalamunan ko ung tinidor, hahaha.:P ewan ko kung bakit ayos lang sa akin yung ganun kahit na pwede akong masaktan. Tama siguro sila na ang mga writer ay mga masokista.:) tapos nung kukuha ako ng tissue, hinihila niya ako para di ako makakakuha. Kung makaakbay yan di na ko makahinga, mataas kasi siya sa akin eh, mga 5'6 siya. Minsan naman binabatukan nalang niya ako, o kaya hihilahin na lang, sa akin naman ayos lang, sanay na din kasi ako sa mga katulad niya. Tsaka malayo agwat namin sa edad, mga 4 years, 17 siya, 22 ako. :) We're plain friends lang talaga, close like sibilings lang talaga kami. Tsaka masaya lang din kasi siya kasama kaya un.:)

Sayaw Lang...

2011-03-14T15:33:00.003+08:00

Natuwa ako sa sayaw nila ni Nikki at Greko. Medyo magulo lang kasi tumatawa sila pero maganda naman naging resulta nung sayaw, sa PE kasi nila yun, finals lang. haha. Natuwa lang talaga ako. :) Kaso natatawa ako sa kanya nung bago pa ung PE nila, paano kasi naglalakad sa loob ng room naka bra at shorts lang.. :) dancer talaga eh, open minded lang talaga siya.. Pero so far masaya naman..

Almost

2011-03-10T22:59:00.003+08:00

And there she is, walking on the hallway,

As I look at her, smiling and staring,

She don't know that I'm fascinated,

When she's bubbly, happy and childish,

She's quite a carefree type of girl,

Not thinking too much about things,

Even though things are going wrong around her,

Whenever problems arise,

She makes sure it won't affect her mood,

She simply shrugs it off and goes on...

She captivates everyone's attention

She got this kind of charm,

That everyone sees,

And unknowingly to her,

People end up staring and looking at her...

I was merely watching her every movement,

Wondering what she really has,

She's full of life and energy

That merely exhaustion,

Doesn't overcome her...

She seems perfect,

Almost perfect,

But as the saying goes,

No one's perfect in this world,

But still, she's almost...

Invisible love

2011-03-10T22:19:00.003+08:00

It was awkward and a but frustrating,

Knowing that you might not look my way,

I know that you knew about my feelings,

I was hit so hard to my heart,

And it makes me love you more each other...

I feel so invisible in your eyes.

Feeling that my existence don't matter to you,

I loved you this deep that it hurts,

It hurts so much that it numbs me,

But the more I get hurt, the more I love you...

I don't know why I’m still here,

Waiting for you to see what I really feel,

I was strong enough to withstand the pain,

But it's breaking me apart,

And I'm trying my hardest not to show it...

I cheerfully talk with you so that you won't see,

The pain that's been lurking inside me,

The heartache that I feel every single day,

That in your eyes, I am invisible,

And that for you, my feelings means nothing...

I might be physically visible to you,

But when it comes to my heart, I am not,

I know that you don't feel anything for me,

And yet here I am, still waiting,

For you to finally see, my invisible love...

Deep Inside My Heart

2011-03-10T22:01:00.002+08:00

And I know, deep inside my hart,
That I'm still waiting for you,
Still hoping that one day you will love me,
Despite the fact that it's quite impossible,
Knowing that you don't feel anything for me...

I learn to love you like it was the first time,
First time that I've fallen in love,
But I knew it wasn't the first for me,
To love somebody do much,
That eventually it kills me inside...

I keep these feelings within myself,
But I know that i can't keep it for a long time,
And yes, I do love you so much,
That i don't want to sit here and wait,
But I simply can't come near you...

You know it hurts me so much,
Every time you try to ignore my feelings,
I know you feel it and see it,
But you are too blind,
To see through this heart of mine...

When I write, it's all about you,
When I sing, it's for you,
When I think, all I think is you,
When I do crazy stuffs, it's because of you,
You got me falling so deeply into you...

Sibling...

2011-03-09T21:47:00.003+08:00

This girl in the picture, she's the one that i consider as my sibling. Her name is Jannah Mae and she's 17 years old. A first year college student in the same school where I also study. I met her when I went to their room the day after the Meeting De Avanche during the 1st semester in our school. But at first it's kinda a tight situation and I'm still trying to adjust. She's quiet, emotional, kinda mature. We are not that close during that time. It was 2nd semester that we became close, and that's when the issue starts...

Some people think that I have feelings for her due to the fact that my care for her is extraordinary, little they know, I care that way, because I'm different. Lately, I don't talk to her just like before, not because I'm mad or what, I just want her to have her space, that's why I'm 20 steps away from her, I don't necessarily distancing myself from her, I just need to look after her from a distance. The fact that people give issues about me and her, that our closeness had malice on it. But honestly. it's kinda hard for me to be distant from her.

There are certain times that i do miss her, because whenever I want to be quiet, she's the one that I wanted beside me because she don't talk that much. She's more of the listening type. I know that she appreciates me for the care and concern that I gave her before, telling me that no other friend had done that to her except for me. She even asked me if what she really is to me, I answered, she's my sister. Maybe we're not related by blood, but I gave her that kind of care that is not easy to find. As I've said, I'm different, when I choose you as someone that I will care for, it would be for life. Or not necessarily that long, it depends if she wants me to stay in her life.

I just felt that she's already used to me, I mean, that I care for, giving her something like that. I told her that what I've said before in front of her and her best friend that I would take care of her, I mean it and I did it. I know that she feels it, though it looks like some people got the wrong idea. They thought I was in love with her. WHAT?! I can't blame them because they don't know me that well, but they shouldn't jumped into conclusions without finding out the truth behind it. YES, I do care for her, but as a SIBLING only. Beyond that, NO. :)

Miss Independent...

2011-03-07T22:16:00.004+08:00

And now I'm writing a blog about her. Yes, she's she. I know some people don't know yet what's my sexual orientation. All I can say is, I am an androgynous, that's it. Anyway, she's a very special person to me, well I can say is I do love this girl. And I think it's been 1 year and 2 months since the day i fell for her. I know, it's been so long and yet nothing's changed. Maybe there are some instances that I might feel that i don't love her anymore, and yet, I always end up running back to her. By the way, we're just friends, and the feeling isn't mutual, sad to say. It's one-sided, and yet I love her that much. I am serious when I said that I LOVE HER. I know it is not easy loving someone who can't love you back, and yet, here I am, confessing my real feelings.

To be honest, I just met her one time in person. I don't know when would be the next. But despite that, I really fell so hard for her, and I don't know what she have that got me off my feet. The fact that I'm hanging out with some pretty gals from school, there's a possibility that I might lose my feelings for her, and yet, they got nothing compare to her. What I'm saying is, she's really special, and no one can take away that fact. I'm not the type who just looks in the outside appearance, I look for that person inside. There are certain times that she annoys me, but that can't be helped.

She's simple in her own way. She's the ONLY ONE that I call MISS INDEPENDENT. I may admit that it hurts so bad deep inside knowing that she may never love me, but that same fact keeps me strong, because that's the only choice I have, to keep myself strong. My feelings are constant, I might like some other gals, but no one can beat her when it comes to my heart. She's so special to me, and in my own ways, I express my feelings. My methods are simple but it says it all. I don't have to be so showy, because she already know. And I know, my heart got entangled when she came into my life, and I can't take it back. Oh well, she has it. :)

Pagtitimpi...

2011-03-07T21:00:00.003+08:00

Minsan, nakaka badtrip maging mabait. Bakit? Dahil akala ng iba ay ayos lang sa'yo ung mga sinasabi o ginagawa nila. Hindi nila alam, hindi ka na natutuwa sa kanila pero hindi ka na lang nagsasalita. Dahil ayaw mo lang makasakit o masabihan ng kung ano-ano. Kung minsan nga wala pa silang pakundangan sa mga ginagawa nila eh. Tipong seryoso ka na nga sa sinasabi mo, gagaguhin ka pa. Nakakainis yun sa totoo lang talaga. Pero ayoko na lang talaga magbitaw ng salitang hindi maganda sa pandinig. Akala kasi nila tama pa din yung ginagawa nila. Pinakaayaw ko sa lahat yung hindi ako PANINIWALAAN kahit totoo naman talaga ung sinasabi ko, sabay babarahin pa ako. May mga pagkakataong ok lang sa akin yan, pero sana lang kung seryoso yung mukha ko, seryosohin naman ako. Hindi naman ako laging nakikipag biruan eh. :| Pinipilit ko lang na intindihin kaso minsan nakakasawa na ding umintindi na lang lagi. nakakapagod. :|

Hindi madali magtimpi, hindi madali magpasensya, pero kailangan kong gawin yun dahil kung idadaan lang sa init ng ulo, walang mangyayari, lalo lang gugulo ang sitwasyon. Kaya nga kapag ganyan tahimik na lang ako. Hindi na lang ako nagsasalita. Ayoko na lang din magalit, nakakaubos ng enerhiya at lakas. Tipong gusto mo na lang umalis na lang bigla at iwan sila kasi nakakagago na pinaggagawa nila. Timpi ka ng timpi, sila naman iinisin ka ng iinisin, nakakagago lang talaga di ba. :|

What would it be?

2011-03-05T23:41:00.001+08:00

And I keep thinking,
Would I be given the chance?
To let you feel my heart,
And all of this love that I have for you
What would it be for me?

And I know there’s no easy way to love,
There’s no easy road to take
And there’s no way that my heart won’t break,
Cause this love that I’m giving,
Isn’t reciprocated, it is one sided…

And I don’t know why I keep on waiting,
Keep on holding on,
Even though there’s no assurance,
That maybe you will look my way one day,
And finally love me…

I’m not really expecting nor assuming,
I’m just hoping that someday,
You would finally see,
That there’s someone,
Who’s been there for you all along…?

I’m just saying, that it’s always been you,
That I’ve been waiting for all this time,
And I’m just wondering,
What would be between us?
Will you stay, or will you go?

I cannot say that you will give me a chance,
But I’m hoping that you will,
And by all means,
No matter what happens,
I’ll always be by your side…

Pagmamahal

2011-03-05T23:40:00.001+08:00

Hindi ko alam kung hanggang saan
Ang nararamdaman ko para sa’yo.
Pilit kong hinahanap sa sarili ko,
ang mga sagot sa katanungan
sa aking puso’t isipan...

Di ko mawari kung bakit ganito,
Na kahit na alam ko sa sarili ko
Na ni katiting na pagtingin mo
Ay wala para sa akin,
Pero heto ako’t naghihintay sayo…

iniisip ko na lang na maari akong
Masaktan ng lubusan sa paghihintay,
Pero para sa akin,
Di bale ng natuto akong magmahal
Kesa isang manhid na lamang.

Gustuhin ko man na maramdaman mo lahat,
pero alam kong hindi dapat,
Hindi ako nagdududa sa sarili ko,
Kundi sa mga maaring mangyari pa,
Na kung hanggang saan ba talaga ako...

Hindi ko alam kung iyong nararamdaman
Ang mga ginagawa ko para sa’yo,
Ngunit di naman ako humihingi ng kapalit,
Masakit man na isipin na baka wala lang ako para sa’yo.
Pero hindi ko di naman pwedeng pigilan ito.

Totoo lahat ng nararamdaman ko para sayo,
Ang pagmamahal na ipinaparamdam ko,
Na wala ng iba pang hihigit sa’yo,
Kahit na may dumating pa na iba,
Hindi magbabago ang laman nito…

Great Love

2011-03-05T23:39:00.003+08:00

And I really wonder about all of this,
About this feelings that I have,
Thinking if this is the love,
This love that I felt inside,
And this love I have for quite some time…

But that kind of love,
Was one of the things that’s hard to find,
And it’s not the kind of love,
That you can keep for a long time,
And there’s a reason WHY…

This great love isn’t the same as the others,
It’s the kind of love that you can keep forever,
But you something you cannot really have,
You will love that someone for the rest of your life,
But you cannot expect she will love you back…

And I feel that way right now,
I loved someone for quite some time,
And this love that I feel deep inside,
It’s so different that I can’t describe it,
All I can say is, it is a great love…

Cause in my whole life,
I only feel this way now,
My heart fell so deeply,
That i cannot walk away anymore,
And it keeps on getting deeper…

And yet I still need to find answers,
For this heart of mine,
But then I want to keep these feelings,
I want to keep on loving her,
And I want to keep this great love of mine…

My Inspiration

2011-03-05T23:39:00.001+08:00

In my life, a lot of people come and go,
But there’s one person,
That I can’t stop thinking about,
And it makes me wonder,
What are the effects of that person to me…?

And I simply can’t stay away,
Cause whenever she’s near,
I feel happy and enlightened,
Whenever I feel blue or feel sad,
I just look at her and I feel alright.

A lot of people tell me that I am already falling,
But I can’t feel that in myself,
I can’t see that love in my heart,
I’m still frozen and stiff,
And that’s why it’s quite impossible…

But I do admit that she inspires me,
Cause she often lifts up my spirit,
And I can’t help but smile,
And sometimes there are things,
That I simply do because I’m inspired…

And my inspiration was my dear friend,
And no malice about all of it,
I’m simply overwhelmed by her,
And I think and believe,
That she makes my life a little brighter…

Dalawang Pag-ibig

2011-03-05T23:38:00.001+08:00

May mga bagay dito sa mundo na sadyang magulo.
At isa na dun ang aking puso,
Dahil hindi ko malaman kung sino ba dapat,
Ang piliin sa dalawang taong parehong mahal,
At parehong di ko magawang saktan at iwan...

Gustuhin ko mang mamili sa kanilang dalawa,
Hindi ko magawa dahil may masasaktan,
Pero ako ang naiipit sa sitwasyon,
Ako ang nasa alanganin,
Hindi malaman kung anong gagawin...

Mahal ko silang pareho,
Parehong mahalaga sa akin,
Parehong di ko magawang iwan,
Pero ako ang sobrang naiipit,
Para akong bolang pinagpasa-pasahan...

Ayokong makasakit,
Ayokong mamili,
Dahil pareho silang importante sa akin,
Pero darating ang panahon na,
Kailangan isa lang ang pipiliin ko...

Pero sana maging mas klaro ang desisyon ko,
Sino ba ang mas matimbang?
Sino ba ang nararapat?
Iisa lang ang aking puso,
Pero dalawa ang minamahal ko...

Dalawa ang taong iniibig ko,
Pero sino nga ba ang dapat,
Sino nga ba ang pipiliin ko,
Ako ay sobrang naguguluhan na,
Isa lang dapat, iisa lang...

Iisa lamang ang aking puso,
Pero dalawa ang nilalaman,
Kung kaya napakagulo,
Sino ba sa inyong dalawa,
Ikaw ba o siya...

A Waiting Heart

2011-03-05T23:37:00.004+08:00

As I look outside the window,
I keep on thinking about you,
If you're going back to me,
Or you will really leave me,
Leave my heart on the ground...

And it seems like waiting for you was hard,
Cause my heart feels so restless,
I know you did broke my heart,
But still I feel that I need you,
I need you back here on my arms...

I feel that my heart is still falling into pieces,
And despite the fact that you're the reason why,
I still feel in my heart that I love you,
And I can't go on if you're not here,
I can't move on without you by my side...

And if you're not gonna go back,
I think my heart will totally sink on the ground,
Cause I really need you here,
I really love you that I don't want to think,
To think that you're not going back...

But there's a hope inside of me,
That you'll comeback and love me again,
And I wish that it would come true,
And this heart of mine will be happy,
A waiting heart that loves you so much...

Changes

2011-03-05T23:37:00.003+08:00

As I go this cycle of life,
I see things that make me think twice,
About the decisions that I made,
Whether I did right or not,
And whether I should continue or not...

Some people say that changes are needed,
When you had no other option,
That there's nothing permanent,
In this world except change,
I don't know if I should believe...

Changes can't be avoided,
But there are some things,
Some things that you can't change,
Because if you do so,
Then it would be the real thing anymore...

If you want to change,
It should come fromthe heart,
Not from the mouth of others,
Because if you letthem dictate you,
Then it's them who are controlling you...

You cannot trulychange,
If you're just force to do so...
There's nothing wrong about being the same,
It's much better to be that way,
Than change just for the sake of others...

A Kiss

2011-03-05T23:37:00.001+08:00

It’s so sweet, so intimate,
That I don’t want to let go,
Putting your lips to mine,
Makes me almost out of control,
And I can’t help but go with the flow…

And a lot of things run through my mind,
While we are kissing,
And while we’re inside a room,
Just the two of us,
On that empty, cold room…

And I feel my heartbeat,
It’s beating so fast,
As I look deep into your eyes,
And see that pretty face of yours,
I just can’t help but smile…

And I was kissing you,
I can hear you slowly breathing,
And you hugged me,
It was tight, so tight,
And it makes me breathless…

And how I wish it was much longer,
Cause I don’t want to let it go,
It was the sweetest thing for me,
Cause your kiss leaves me,
Wanting for so much more…

Admiration

2011-03-05T23:36:00.001+08:00

It such a surprise,
That I would find myself,
Liking someone again,
After such a long time of hibernation,
My heart begins to admire once again…

This someone was just simply passing me by,
Walking pass by me,
Just like the others usually do,
But there’s something about that person,
That made me froze on my tracks…

I was awe by that certain kind of presence,
That I usually don’t feel before,
I never thought that I would feel this way again,
That I would eventually smile again,
After all of the things I’ve been through…

I just want to keep this way,
That this feelings that I had.
Should stay the same for that person,
So that our friendship wouldn’t be jeopardize,
Because I want make this to last for a long time…

And whatever I really feel towards that person,
I hope that it wouldn’t go deeper,
Because my heart isn’t ready to fall,
Not this time, not at the moment,
I just want to keep as an admiration…

Impossible

2011-03-05T23:35:00.003+08:00

I still think about you,
I still wonder how you’re doing,
Thinking of what things should had been,
And I can’t deny the fact,
That you still had that effect on me…

Though I’m not saying that,
I still need you, wanted you,
To be here with me, beside me,
But the fact that you’re still linger on my mind,
And I don’t know if I still love you…

Cause deep inside of me,
A part of me still wants you,
To be a part of my life again,
To be a part of my heart,
And yet, that’s impossible now…

You know why it’s impossible now??
Because we are not the same anymore,
Our hearts didn’t want to be with each other,
We both went our separate ways,
But sometimes I still think of you…

Still in my heart and my mind,
And yet its an unreachable sky now,
And all that we had before,
Was already gone with the wind,
And impossible to bring it back…

The Beating of my Heart

2011-03-05T23:35:00.002+08:00

There are a lot of times that I fall in love,
So many times before,
After I was broken and burned out,
And so my heart beats a lot of times,
And yet, I still feel cold…

I felt that I was scared of trying,
Trying to love and live again,
Trying to give my love,
Trying to get the chance to be loved,
And yet I still didn’t fall…

The emptiness that my heart felt,
The coldness that it contains,
Makes it so frozen,
That it’s hard to be just broken,
And so my heart stays still as an ice…

And I know that sooner or later,
My heart will budge and be warm,
If that someone cross my way,
And make me fall so hard,
That I will finally give it a try…

The beating of my heart,
Will be different this time,
Cause I feel in my heart,
That someone will finally come my way,
And would make me change my mind at last…

No Other

2011-03-05T23:34:00.000+08:00

And this heart of mine is quiet,
Not longing for someone,
Not thinking to fall again,
Not trying to take chances,
Not taking a step forward…

I’m thinking twice about that,
About loving someone again,
About taking the risk of love,
Letting my guard down,
Being vulnerable all over again…

But then, I thought that,
If I won’t take the chance,
How would I know the outcome?
And how will my heart would fare?
It’s something I need to find out…

And if I fall in love again,
There would be no other but that person,
That will take away my doubts and fears,
And would make my frozen heart melt,
To love me just the way I am…

And if that time comes,
I know that this time,
I won’t hold back my feelings,
And no one can stop me,
Because I know, I’ll be fine…

Tired

2011-03-05T23:33:00.002+08:00

It is frustrating and sometimes irritating,
That even if how many times you tell them,
That they shouldn’t be in a rush,
Doing and making decisions,
They wouldn’t listen to you…

It is tiring that things happened,
Over and over again,
And nothing good goes out of it,
And though they know they’ll get hurt,
They still insist on doing it…

And when they get hurt,
They will run to you and whine,
They’re not dumb not know,
But they pretend they’re listening,
Though they’re listening at all…

These certain thing makes me tired already,
Though they’re important to me,
I’m quite sick of all of this,
It make my head hurts,
And I’m damn frustrated…

Will they ever learn to listen?
And reflect on the things they’ve been doing,
That it’s like they’re making things worse,
As if they are digging their own grave,
And it is really tiring…

A Lost Love

2011-03-05T23:33:00.001+08:00

As I listen to our old song,
I can’t help but think about you,
I can’t help reminiscing about the past,
There still a part of me that misses you,
And the way we used to be…

Maybe if I could return to the time,
Where we are happy and in love,
I could make things right,
Though I know I gave my very best.
Maybe it’s not really meant to be…

And I admit that it sometimes hurts,
Because I thought that you’re the one
The one that I would love for eternity,
But then it’s just an illusion,
And it comes with a heavy price…

Because you know, you’re the only one,
The one person I’ve love so deeply,
That it hurts so much,
And eventually kills me inside,
And in the end, I lose you…

It’s a lost love that I had,
And though it hurts me before,
I had no choice but to let you go,
And I have to move on with my life,
Without you here by my side…

A New Journey

2011-03-05T23:32:00.001+08:00

As my I walk on the path of life,
I pass the times when I was so low,
The times that almost put me to my limit,
The times when I cried so hard,
And those moments makes me stronger…

I might be not that strong enough,
To face the new challenges along my way,
But I’m ready to embark in a new journey,
Towards the much difficult tasks,
And for me to be able to reach my goal…

There are a lot of things I still need to learn,
And some lessons that I must learn,
I know some of it is so hard,
And some are seems impossible to reach,
But I know I can take it on…

And whatever life throws at me,
I will not back down and just hide,
No matter what happens,
I will be strong enough to face it,
I won’t allow anyone to put me down…

It’s a new journey for me,
A new life I must take in,
A new path I need to walk in,
New challenges to strengthen my soul,
No matter what, I’m ready to do it…

A Fading Love

2011-03-05T23:31:00.002+08:00

In my life there's n0 one that I've l0ve,
The way that I loved y0u,
But then, as time passes by,
I felt that the l0ve I had,
Was fading away little by little...

I know that the heart don't get tired,
But the fact that it was hurt many times bef0re,
Makes it much vulnerable to pain,
And even if I d0n't want this to happen,
Maybe it's the best ch0ice I had...

To love s0me0ne and just being ign0red is hard,
But it's much harder to wait f0r nothing
And then eventually it w0n't w0rk out
And no matter h0w many times y0u revive it,
That l0ve cann0t be br0ught back anym0re...

I've tried to lit the fire that I had inside,
But it's all in vain,
And I admit my heart got so tired and weary
Of waiting and wishing f0r y0u to c0me back,
And finally my heart gave up...

It's a fading love f0r me,
And there's n0 m0re chance f0r y0u,
We can't rewrite our st0ry anym0re,
There's n0 m0re rewinds,
And there will be n0 regrets...

It's all too late

2011-03-05T23:31:00.001+08:00

As I look up in the sky,
I find myself thinking,
About the feelings I still have,
Though we've been separated,
There's a part of me that still misses y0u...

But there's n0 way we can make it,
To start a new beginning again,
It's all to0 late,
After all of the pain and hurt I've been thr0ugh,
I cann0t take chances again...

I may admit that I'm already afraid,
Afraid to be taken f0r granted,
And I think that's just right,
'Cause if I open my heart to y0u,
It might be br0ken to pieces again...

I don't want to take the risk,
If I'm unsure what w0uld be the c0nsequences,
And if it might make me vulnerable 0nce again,
I'm n0t saying that it's n0t w0rth it,
But it's already to0 late f0r that...

You kn0w I've waited f0r so l0ng,
And yet y0u just ign0re it,
And n0w that I've decided to let it all go,
And there's n0 turning back,
It's because it's all t0o late n0w...

Lollipop

2011-03-05T23:30:00.003+08:00

She’s like a lollipop,
I can’t help but ask for more,

That kind of sweetness that she had,
It’s crazy but it’s like a lollipop,

It makes me crave for more,
Wanting a lot from her,

And I had to admit she’s my lollipop,
Nothing compares to her,

She should show what else she got,
So that this craziness stops,

But knowing that she wants me too,
Makes me want to rock,

And it makes me to get wild,
And I might lose control of it,

The way she talk and the she move,
It makes me really crazy,

This frenzy should put into stop,
But I cannot help myself,

All I know is she’s really like a lollipop
And I want to keep on rocking on,

I can’t resist, but I have to fight it,
But what should I do, it’s crazy,

She’s really my lollipop,
I cannot resist her sweetness,

I cannot resist her charm and everything,
But I need to slow down now,

Replay

2011-03-05T23:30:00.001+08:00

Some memories on my head keep on playing back,
I keep on thinking about it over and over again,
Rewinding the past and reminiscing all about it,
It’s like a cassette player stuck on replay,
Playing like a song over and over again…

Replaying the good memories as well as the bad ones,
It makes me think of what I did wrong in the past,
And the good things I’ve also done,
The people who just walk past on me,
Those who stayed with me until this moment…

And I also think about the past love I had,
The last person I’ve loved so much,
That still had an effect on me,
It makes me mesmerize,
And sometimes makes my heart fluctuate…

My head is stuck on replay,
Playing those memories all over again,
Seeing those glimpses on my mind,
It’s like a broken CD playing back and forth,
That’s why I can’t help but think about it…

But I can’t let it keep on replaying,
There are some memories that needs to fade away,
And there are some that are worth keeping,
I can’t go on if it repeats over and over again,
Replaying on my head over and over again…

A Love to Give

2011-03-05T23:29:00.001+08:00

I think about the things that I do,
About the love that I’m longing for,
And the love that I’m willing to give,
Wondering if this time,
Am I ready to love again?

I don’t know what keeps me on doing so,
It could be my own fears,
The past hurts I’ve been through,
My heart that’s been broken to pieces,
My soul that has been shattered…

But I cannot deny that I’m longing for it,
That I’ve been lonely for some time,
That kind of love I’m willing to give,
A heart that’s willing to let somebody in,
A love to give…

I don’t want to be scared anymore,
I don’t want to let my fears eat me up,
I wouldn’t really know unless I try,
And there’s no harm in doing so,
But I need to be careful enough…

I might not know what would be the outcome,
But then at least I should try,
To try to open my heart,
And let someone in my world,
Showing the love I’m willing to give…

Hidden Identity

2011-03-05T23:28:00.001+08:00

There are times when we wanted to hide who really we are,
When we just want to deny everything about ourselves,
Trying to wear the identity of someone we are not,
Trying to fool others with the things they know about us,
Pretending to be someone else and playing the game…

Sometimes we go to the point of changing our names,
Changing our personal information’s,
Fabricating everything that’s about us,
Bearing the personality of who shouldn’t be,
Keeping secrets within ourselves…

Sometimes it makes me wonder what’s with all of the fuss,
And what do they get for doing it,
Is it just a game for them to play on?
Tripping on somebody else for fun,
And eventually hurting them in the end…

They can’t go around breaking people’s hearts,
Making those people fall in love with them,
Then when it’s too deep already,
They suddenly leave them hanging,
Leaving them with a lot of questions on their minds…

No secret goes unrevealed,
Maybe for some years, but not for life,
If you want to be truly love,
Be real to yourself and to others,
Stop playing with their hearts…

Be true to your heart,
To yourself and to others,
Love isn’t about pretensions,
It’s all about showing who you really are,
Not hiding what your real identity is…

for the one who owns now the dog tag “N”.. :)

2011-03-05T23:15:00.004+08:00

“It takes time to know a person, to be a part of his/her world is absolutely up to him/her.”

And as I look at her and stare, I wonder what I really see on her that makes me feel relax and at ease. She has this kind of personality that anybody would love. Sometimes she’s simple, at other times she’s sophisticated, you can’t really say what she would be on the next day. She has this simple aura but I think that she can be deep in thoughts when she’s alone. Almost everyone at school knows her or she knows them. And whenever I look at her, I see this kind of girl who has a happy disposition in life. Though I feel that she still looks for something in her life. As what she told me before, she wants to be a model, a photographer, a beauty queen, a dancer and other sort of things. And I find it really amusing because she wanted a lot in her life. And she’s that kind of girl who got a lot under her sleeve, because she is talented. She can play the violin, the guitar, the electric guitar and other musical instruments. I just know about it because I based on the pictures and on her stories. It doesn’t really need a real clue to know. I just kind of sort it out.

We had opposite personalities because she’s the actress and I’m the writer. She loves the limelight while I’m behind the shadows. She can easily speak her mind while I keep myself from talking. But despite of that, we are able to understand each other and laugh with each other in the little crazy things that we do or we see. She is kind and a little bit crazy at times. I know that there are still a lot of things that I don’t know about her, but it should take some time and it’s up to her if she wants to tell those things to me. As for me, I consider her as my sibling, and she let me feel the same way. She is confident and kind. And that’s what i really like about her. And she loves her friends, I think she is fond of cuddling and hugging them. And as I watch her acting on their practice for their play, I can’t help but smile and laugh at her antics.:)

A Pierced Heart with Wings..

2011-03-05T23:13:00.002+08:00

“do you know how it feels when your heart was pierced with a sword and it start’s to bleed, then wings grows out from it to stop it from crashing down to the ground. that’s what you call LOVE. it’s happiness and pain at the same time.”

i thought i stop loving her, cause my heart stops beating. But then i realize that i just numbing myself cause I don’t want to feel pain again. yeah i know, it’s been a year, I’ve been loving her for that long, but sadly it’s one sided. It takes deep courage to keep love strong even if it’s one-sided. Yes, it’s ironic and it’s painful, cause i cannot ask her to love me back, that’s not how the way it goes. You can never tell when will you feel pain. And its not easy to throw away that love that you’ve been nurturing for so long, or simply walk away from it. No matter how many times you deny it, you know that you cannot stay away from that person. Self-denial is common, especially to those who don’t want to admit the truth. And I’m one of those who did deny the truth cause I was afraid before. But I know that this love will not go away cause it’s already too deep.

It hurts. it’s excruciating. It’s painful. Sometimes it’s regretful. It gives happiness, but eventually it can also cause sadness. Love is simply unpredictable and uncontrollable. Do you seriously think you can control your feelings? NO. You can deny all you want, but you cannot hide it forever. Oh, by the way, FOREVER exists if you really believe it exist. No one can tell if two lovers can last FOREVER. Why? You got to go through a LOT of hardships, pains, heartaches and anything that love throws to you, and you had to endure it all, to stand on your ground even if you wanna give up. Cause if you give up, sooner or later, you might regret in doing so. Words are not enough to keep your love, you have to summon your courage within you and prove that you can keep your love strong, no matter how painful it’s gonna be.

(DATED AS MARCH 04, 2011)

S C A N D A L

2011-03-05T23:12:00.002+08:00

And I am listening to j-pop music again, or should i say it’s more on j-rock. And this time it is SCANDAL, the famous girl rock band from Japan. I usually see them on the commercials in ANIMAX whenever I am tune in on that channel but i didn’t pay much attention to them. Until I heard their ballad song, “Namida no Regret” or Tears of Regret in English. The only Japanese singer that I’m listening to is Utada Hikaru, but they girl band caught my attention with their kind of music. it’s pop-rock-garage-rock-kind-of-music. But I must say their music is starting to grow on me, and I’m looking forward to their music.

“the tears of regret spilled after i smiled, as the colors of summer shined brightly from the city, instead of saying goodbye, we exchange small nods, and we start to move on.”

here I go again...

2011-03-05T23:11:00.001+08:00

Some crazy shits are bugging me lately, and I can’t think straight due to that. And this certain girl, argh! She’s giving me a major headache, I’ve been worrying about her for the past weeks and it was like i’m caring for a cold one. DAMN. I’m not asking she should return the favor, but at least show some appreciation of some sort. I often end caring for effin’ people who doesn’t give a shit about it. You know, the fact that i try to reach out to her but she don’t even respond. Sometimes it makes me wonder what the heck was wrong. Trying my best to be a good friend but still, she doesn’t care. Well on the other hand, I have a friend who is exactly opposite of her. It’s crazy to think that I missed being hug the way that this friend of mine was doing whenever we see each other at school. She’s friendly, bubbly and lively. And it doesn’t bother her whatever my sexuality is. And I’m happy because of that.

(dated as of March 04, 2011)

Para kay Nikki...

2011-03-05T23:10:00.004+08:00

Last week during sportsfest, nakakasama ko yang si Nikki dahil player siya ng table tennis/volleyball and later on pati na din ng darts. Last sem pa kami magkakakilala kaso hindi naman madalas na magkrus ang landas namin dahil di ako tumatambay sa skul masyado. Kaya this lasst week lang kami naging close talaga. Sa totoo lang, nung una akala ko sa kanya ay suplada, sa una lang naman yun, pero hindi naman pala. Friendly siya, bubbly, approachable at masayahin. Punong-puno ng buhay ang personality niya. Kaya nga natuwa talaga ako sa kanya. Sa tingin ko lang kaya ganun ang naging dating niya sa akin dahil ngayon lang ulit ako nagkaroon ng kaibigan na katulad niya. Kasi kaya kong maging totoo sa harapan niya eh, without being judge by her. Tsaka ung closeness na matagal din bago ko ulit naramdaman. kasi honestly, ung mga nagiging kabigan ko recently, hindi open-minded sa pagiging malambing ko. kaya wala akong magawa kundi kontrolin na lang. Until dumating yung sportsfest at naging close ko talaga siya. Namimiss ko kasi yung pagiging malambing ng isang kaibigan ko sa akin, syempre w/o malice yun.

Siya kasi yung tipo ng tao na malapit sa karamihan, sweet sa mga kaibigan niya. Sabi nga niya sa akin na karamihan daw ng kasama niya ay mga guys pero tropa lang naman yun. Syempre sa akin, alam ko naman yun, hindi naman ako basta-basta nanghuhusga nang tao base lang sa nakikita ko. At dahil sa closeness namin, muntik na naman yun mabahiran ng malisya dahil naging personal photographer niya ako nung sportsfest kaya akala nila may something na naman. Sabi ko request lang niya yun at nung knuwento ko sa kanya, sabi niya tropa lang naman kami. Open-minded kasi siya kaya wala lang sa kanya yun at di ko na kailangan sabihin pa kung ano ako kasi di naman yun importante at palagay ko alam naman niya. At tungkol naman sa sayaw niya, I can say it’s good kahit na parang kinakabahan siya. Sabi ko nga sa kanya be confident at kaya niya yun. So in short, she’s a good friend, at hindi niya paparamdam na hindi ka welcome sa kanya.

(dated as February 27, 2011)

kung ano-ano lang ... :))

2011-03-05T23:10:00.003+08:00

Sportsfest sa skul ngayong linggong ito, ang saya nga kasi kahit na sabihing konti ang estudyante sa skul, ramdam pa din ang ang excitement kahit papaano. At ako naman ay nagsilibing photographer ng SC na kung saan-saan nakakarating para lang kumuha ng mga larawan. pero pakiramdam ko ay parang nkapokus ako dun sa isang kaibigan kong si nikki. ang totoo niyan, ngayong linggo lang kami naging close talaga kasi hindi ko naman siya madalas makita sa skul dahil umuuwi na ako after lunch. Wala namang masama dun sa palagay ko, kasi sa nakikita ko malambing siya talaga. Nagulat nga ako nung bigla na lang niya akong niyakap mula sa likuran ko. Napaka athletic nga nun, volleyball, darts, table tennis tapos dancer pa siya, para ngang di napapagod yun eh, Kasi sunod-sunod mga games niya tapos pagdating ng hapon my rehearsals pa siya ng sayaw. haha, natutuwa lang ako sa kanya kasi athletic talaga tsaka mabait pa siya. down-to-earth pa siya dahil hindi siya maarte at pinahiram ko sa kanya ung panyo ko at pinunas niya sa mukha niya tapos sinuksok niya sa bulsa ko. Hindi siya HM or high maintenance na babae. May mga ganung babae naman na hindi choosy sa mga bagay-bagay. Nung laro nga nila ng volleyball, nakiinom siya sa tubig ko, haha, hindi siya maarteng babae na mandidiri o ano. siguro sa mga ganong bagay hindi, pero sa ibang bagay, siguro oo… nakihits pa nga yun ng yosi sa kaibigan namin.. hahaha.. siya nga captainball ng volleyball nila sa BC-DAGS eh. sayang lang at natalo sila kasi bigla siyang umalis dahil may laro pa siya ng table tennis nun. in all, masaya siyang kasama kasi bubbly, sweet at malambing siya, hindi siya suplada o isnabera. na-attract lang ako sa personality niyang punong-puno ng buhay.

On the other hand, dahil sa mga nangyari recently, parang nag-iiba na naman ako, i mean, ung pakikitungo ko sa mga taong malalapit sa akin, lalo na sa kinakapatid ko at dun kay _______. siguro dahil mas pinili kong mag priority ng ibang tao sa ngayon, at hindi sila lang. kasi mahirap naman kapag ganun, ako lang mahihirapan kaya nagiging flexible na lang ako. Hindi madali kung iisipin ung ginagawa ko kasi kumbaga, iniiwasan ko nang maging sobrang malapit sa mga yun dahil nga sa mga nangyari dati. At sa palagay ko mas okay na yung ganun para di din sila mamihasa sa akin. Nakakapagod din naman kasi na may laging iniintindi.

(dated as February 12, 2011)

Masaya ang Valentine’s Day ko.. :)

2011-03-05T23:09:00.002+08:00

…Natutuwa ako kasi photographer ako kanina dahil may event sa school na teacher’s day… ako kumukuha ng mga shots para sa Student Council… ngayon lang ulit kasi ako naging active dahil dami kong inaasikaso lately… hahaha.. shot dito, shot doon, yan ang trabaho ko kanina…umiikot ako sa buong quadrangle para lang kumuha ng pictures gamit ung digicam ko na pag nalolowbat eh alternative ung phone ko… nakakapagod din naman yung ganun dahil ikot ka ng ikot nun… di ko na nga namalayang madami na pala akong nakuhang pictures… nakakatuwa kasi may games kanina, ung hephep hooray at pinoy henyo para sa mga professors… ang kulit nga eh.. tapos sumayaw ang DAGS sa saliw ng tugtog ng kantang “a little not over you” ni David Archuleta.. tapos my awarding para sa mga propesor na nagturo ng dalawanpu’t limang taon sa PSBA… kasali sina Dean Addatu, Mr. Antonio, Mrs. Hernandez, Mrs. Bugarin, Mrs. Esperanza, Mrs. Ramos at Mr. Quigao.

Pagkatapos nun ay sa CPA 1 naman ang diretso ko dahil may symposium tungkol sa droga. Madaming pulis nun at mga may tungkulin sa PNP ang karamihan sa kanila. Lalo na si NCRPO Regional Dir. Nicanor Bartolome. Nakakatuwa dahil inilulunsad talaga nila ang laban para mapigilan ang pagkalat ng droga sa mga kabataan at iba pang mga tao. Programa din un na inilunsad ng Rotary club of Loyola Heights upang masugpo ang droga. pinakita nga nila yung mga masamang epekto ng droga, ang mga laman nito, na 3 lang naman ang babagsakan mo. sa kulungan, sa mental institution o sa karit ni kamatayan. Yan ang masaklap na katotohanan pero madami pa din ang bulag o nagbubulag-bulagan lang. inanunsyo din sino ang mga nanalo, sa kasamaang-palad, hindi ako nasali. better luck next time na lang.

Kahit na tinatamad ako pumasok kanina, nagkaroon pa din ako ng dahilan para pumasok. syempre my events sa skul at kahit walang klase, mas mabuti ng pumasok. ang masaya pa dyan, lapitin ata ako ng magagandang babae kanina. Una nung umaga nung binati ako nung maganda kong kaibigan, tapos nagulat ako nung hapon kasi si (ayoko mag mention ng name) bigla akong binesohan tapos binati ako ng Happy Valentine’s Day.. hahaha.. pag siniswerte ka nga naman. biniro nga ako ng kaibigan kong si Marvin kasi bigyan ko naman daw siya.. ) eh secret crush ko pa man din yun.. ) hahaha.. bukingan ba.. bago pa nun, nag-uusap kami ni Marvin tungkol sa mga bagay-bagay, tapos hiniling ko sa kanya na kung pwede ba niyang turuan sa accounting 2 ung mga kaibigan kong 1st year kasi nsghahanap sila ng magtuturo sa kanila. Pumayag siya at sabi niya ok lang daw pero MWF lang siya pwede. Kung ano man ung pinag-uusapan namin ay di ko na pwedeng sabihin kasi masyado ng personal yun. Basta ang alam ko, siya at ang best friend ko lang ang nakakaalam ng totoo kong damdamin.

Kahit na wala akong date ngayong araw na ito, masaya naman ako dahil nakasama ko naman ung mga kaibigan ko. kahit na kulang sila kasi may hindi pumasok, ay ayos lang sa akin. madaming bagay din ang sumagi sa isipan ko kanina pero mga personal na un at sa ngayon hindi pa ako handang sabihin o aminin. Ang masasabi ko lang ay may isang tao na kapag nakakasama ko siya, gumagaan ang loob ko, ewan ko, pero minsan pinpili ko na dumistansya sa kanya dahil sa ugali niyang di ko malaman kung malamig ba o sadyang ganun lang talaga siya. syempre importante yung taong yun sa akin. di ko naman pwedeng sabihin na wala akong pakielam sa kanya kasi ang plastik ko naman kapag sinabi ko yun diba. Kinkontrol ko lang ang aking emosyon. Yan yung bagay na natutunan ko dati na kailangan makontrol ko ang emosyon ko kasi kapag nagpadala ako, maaring hindi maging maganda ang kahinatnan ng mga pangyayari.

Basta alam ko, isa siya sa mga importante sa akin pero hindi ko yun pinapakita, kung pinaparamdam ko man, hindi ganun katindi, dahil grabe mag-isip mga tao ngayon, masyadong makitid o malisyoso, na para bang lahat na lang ng bagay ay pinupuna nila. HIndi ko lang maunawaan bakit ganun sila. pero nagsasawalang kibo lang ako. siguro ang importante dun ay huwag na lang ako masyadong magpaapekto sa mga kaisipan nila kasi ako lang sasakit ang ulo. Basta alam ko masaya ako ngayon kahit may kulang pa…

(dated as February 14, 2011)

A CONFESSION OR A REVELATION?

2011-03-05T23:08:00.001+08:00

…ngayon lang ako nagkaroon ng lakas ng loob na sabihin ang totoong nasa damdamin ko. hayy.. ang hirap nga lang kasi nag aalangan talaga ako sabhin kung ano ba talaga ang meron… Nung mga nakaraang araw kasi, napapaisip lang talaga ako kung bakit hirap na hirap ako na sabihin ung totoo.. naeewan na nga ako eh.. hindi ko magawang sabihin sa ibang tao kung ano ung andito dahil na din sa baka ano isipin nila.. at mahirap naman yun diba… pero nung una kailangan ko talagang ilihim sa kadahilanang baka maulit ung nangyari dati… at ayoko na nang ganun.. hindi ko na pwedeng ipagkaila na mahalaga talaga sa akin ung kinakapatid ko kahit hindi ko man un ipahalata… hindi naman ako plastik para sabihing wala na lang siya sa akin… Oo minsan mukhang wala akong pakielam, di nga kami nagpapansinan, pero di ibig sabihn nun eh wala na talaga siya sa akin… minsan naman kasi nag-uusap kami kaso maiikling pangungusap lang di dahil sa nag iiwasan kundi wala lang talaga akong masabi sa kanya sa personal… tingin ko naman alam niya yun… though minsan may awkwardness ako towards her… kaya natanong na naman ako ng isang kaibigan ko kung bakit ganun ako sa kanya… na baka daw may pagtingin pa din daw ako dun, sabi ko, kung meron man, hindi yung tipong katulad nang dati, KUNG MERON PA MAN ah.. yun lang naman yun eh…

…I leave that question unanswered for the time being.. kasi ayoko nang pag-usapan kung meron pa ba o wala na… para sa akin kasi importante talaga siya and i don’t know why.. Joke lang, alam ko naman bakit mahalaga siya eh… the fact that she’s considered by me as a sibling..sa tingin ko naman walang masama dun basta nasa lugar lang… at sa palagay ko nasa lugar pa din naman yun…i’m not getting beyond limits… naiisip ko din naman kung ano ba tingin niya sa mga pinaggawa ko pero i leave that for her, i mean, nasa sa kanya na lang din yun.. kaso ako naman kasi. minsan nakakalimot kapag may dapat akong gawin, kahit sabihing simpleng bagay lang yun.. Supplier pa din nya ako ng H2O pero lately nakakalimutan ko.. wala namang masama dun kasi ok lang naman sa akin un.. Besides eh sa ganun ako mag-alaga ng kaibigan/kapatid bakit ba… and honestly, di na din ako sanay na parang hindi ko nakikita yun, walang malisya o what, well, ganun naman diba, kapag nasanay ka na sa isang tao, kapag bigla na lang siyang di nagpaparamdam, hinahanap mo kasi nasanay ka nang andyan sya..

…I don’t know kung siya ba ay sanay nang andyan na ako at madalas niyang nakikita, ayoko mag-assume o what, kasi ang makakasagot lang naman niyan ay siya eh… siguro regardless sa kung ano iniisip ng ibang tao, para sa akin hangga’t andyan ako sa school namin, hindi ako mawawala kapag alam kong kailangan niya ako… ganun naman diba kapag kaibigan ka, hindi mo iiwanan ang isang tao, kahit ano pang mangyari… all this time, I’ve been always been there for my friends, minsan lang talaga hindi nila napapansing andyan ako dahil masyado silang occupied sa mga buhay nila.. In all honesty, andyan lang naman ako para sa kanya lagi.. kaso hindi ko naman kailangan sabihin pa un diba.. tsaka kung meron mang distansya sa amin, ako ung dumidistansya ng konti kasi ayoko na naming maulit ung nangyari dati… oo, mahirap kasi pinpigilan ko sarili ko na lapitan siya lagi kasi kailangan… alam naman ng mga tao na ako ung tipo na nagkokontrol na lang kasi kailangan… tsaka para di na din siya madawit pa sa mga bagay ba wala naman siyang kinalaman…

…Regarding naman dun sa ‘something’ na pilit kong sinasabi sa kanya na huwag na, na alam ko naming ayaw niya… it’s not out of charity or what… kahit kalian, wala akong binalikan sa mga kaibigan ko na may debt sa akin… ganun na talaga ugali ko… syempre sa business di yun pwede diba… kaya ayoko lang talaga… kung feeling ko naman… ayoko pa ding sagutin yung tanong kung meron pa ba o wala na… kasi siya naman makakapansin nun.. pero to give a hint, 50/50… figure it out na lang.. basta she’s important to me… kaya hindi ko din siguro magawang pabayaan na lang siya. Kumbaga, I observe from a distance, without stepping away a little farther. Ito lang yun, I will not come if she wants me away. Lagi kong sinasabi sa mga kaibigan ko, aalis lang ako kapag sila na mismo ang nagpaalis sa akin. Kaya hangga’t they she see me as a friend, I will stay. I have a promise to myself that I will be there for my friends until the time comes na I have to go away… kapag umalis na din ako sa buhay nila na hindi nila namamalayan… but for now, andyan lang ako…

(dated as of February 10,2011)